Ремикейд в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению ремикейда в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка ремикейда, взаимодействие с другими лекарствами, применение ремикейда (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Ремикейд
Международное название: Инфликсимаб
Лекарственная форма:
Порошок лиофилизированный для приготовления концентрата для приготовления раствора для внутривенного введения 100 мг.
Показания к применению:
Атс классификация:
L Антинеопластические и иммуномодулирующие средства
L04 Иммуносупрессанты
L04A Иммуносупрессанты
L04A B Ингибиторы фактора некроза опухоли-альфа (tnf-alfa)
Фарм. группа:
Иммунодепрессанты. Ингибиторы фактора некроза опухолей альфа (ТNF- alfa). Инфликсимаб. Код АТХ L04АВ02
Условия хранения:
Хранить при температуре от 20С до 80С. Не замораживать! Готовый раствор годен в течение 24 часов хранения при температуре 20С - 80С.
Срок хранения:
3 года. В связи с риском микробного заражения продукт должен быть использован в ближайшее время, не позднее 3 часов с момента его восстановления и разбавления. Если он не используется сразу, ответственность за сроки и условия хранения ложится на пользователя: продукт годен в течение 24 часов хранения при 2ºС -8ºС.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Лиофилизированная масса в виде таблетки белого цвета без расплавлений и механических включений. Восстановленный раствор: слегка опалесцирующая жидкость от бесцветного до слегка желтого цвета.

Состав ремикейда в порошке

Один флакон содержит
Бір құтының ішінде

Активное вещество ремикейда

инфликсимаб 100 мг
100 мг инфликсимаб

Вспомогательные вещества в ремикейде

натрия дигидрофосфат, натрия гидрофосфат, сахароза, полисорбат 80
натрий дигидрофосфаты, натрий гидрофосфаты, сахароза, полисорбат 80

Показания к применению порошка ремикейда

Взрослые
  • ревматоидный артрит в комбинации с метотрексатом у взрослых пациентов с активной фазой заболевания и неполным ответом на болезнь-модифицирующие антиревматические препараты (БМАРП), включая метотрексат , а также у взрослых пациентов с тяжелым прогрессирующим заболеванием в активной фазе, ранее не леченных метотрексатом или другими БМАРП (при применении Ремикейдаâ у пациентов рентгенологически продемонстрировано снижение прогрессирования структурных поражений суставов)
  • болезнь Крона средней и тяжелой степени в активной фазе у взрослых пациентов с неполным ответом на терапию кортикостероидами и/или иммунодепрессантами, либо с непереносимостью такой терапии или медицинскими противопоказаниями к ее проведению.
  • фистулообразующая форма болезни Крона в активной фазе у взрослых пациентов с неполным ответом на традиционную терапию (включая антибиотики, дренирование и иммунодепрессанты)
  • язвенный колит средней и тяжелой степени в активной фазе у взрослых пациентов с неполным ответом на традиционные методы лечения, включая кортикостероиды и 6-меркаптопурин или азатиоприн, либо с непереносимостью этих методов или медицинскими противопоказаниями к их проведению
  • анкилозирующий спондилоартрит тяжелой степени в активной фазе у взрослых с неполным ответом на традиционную терапию
  • прогрессирующий псориатический артрит в активной фазе у взрослых с неполным ответом на предыдущую терапию БМАРП в комбинации с метотрексатом или в качестве монотерапии у пациентов с непереносимостью к метотрексату или с противопоказаниями к его применению (Ремикейдâ улучшает физическое состояние пациентов с псориатическим артритом, снижает прогрессирование структурных поражений периферических суставов у пациентов с полиартикулярным, симметричным подтипом заболевания, что доказано рентгенологически)
  • бляшечный псориаз средней и тяжелой степени тяжести у взрослых с неполным ответом на другие виды системной терапии, включая циклоспорин, метотрексат или ПУВА, их непереносимостью или противопоказаниями к их применению (смотрите раздел «Фармакоди-намика»).
Дети
  • болезнь Крона тяжелой степени в активной фазе у детей и подростков в возрасте от 6 до 17 лет, не отвечающих на традиционную терапию, включая кортикостероиды, иммуномодуляторы и первичную нутритивную терапию, либо с непереносимостью этих методов или противопоказаниями к их применению (Ремикейдâ изучался только в комбинации с традиционными иммунодепрессантами)
  • тяжелый активный неспецифический язвенный колит у детей и подростков в возрасте от 6 до 17 лет с неполным ответом на традиционную терапию, включая кортикостероиды и 6-меркаптопурин или азатиоприн, или с непереносимостью или медицинскими противопоказаниями для применения подобных препаратов
Ересектер
  • Аурудың белсенді фазасындағы ревматоидты артриті бар және ауруды модификациялайтын антиревматизмдік препараттарға (МААРП) жауабы толық емес ересек емделушілерде, метотрексатты біріктіріп, сондай-ақ бұрын метотрексатпен немесе басқа МААРП емделмеген (емделушілерде Ремикейд қолданғанда буындардың құрылымдық зақымдануының үдеуі төмендегені рентгенологиялық түрде көрсетілген), белсенді фазадағы ауыр үдемелі ауруы бар ересек емделушілерде
  • кортикостероидтармен және/немесе иммунодепрессанттармен емге жауабы толық емес, болмаса бұндай емді көтере алмайтын немесе оны жүргізуге медициналық тұрғыда болмайтын ересек емделушілердегі белсенді фазадағы орташа және ауыр дәрежелі Крон ауруында.
  • ересек емделушілердегі дәстүрлі емге (антибиотиктер, дренаждау және иммунодепрессанттарды қоса) жауабы толық емес белсенді фазадағы Крон ауруының фистула түзетін түрінде
  • кортикостероидтар және 6-меркаптопурин немесе азатиоприн қоса, емнің дәстүрлі әдістеріне, жауабы толық емес болмаса бұл әдістердің жақпаушылығы бар немесе оларды медициналық тұрғыда қолдануға болмайтын ересек емделушілердегі белсенді фазадағы орташа және ауыр дәрежелі ойық жаралы колитте
  • дәстүрлі емге жауабы толық емес ересек емделушілердегі белсенді фазадағы ауыр дәрежелі шорбуынданатын спондилоартритте
  • алдындағы метотрексатпен біріктірілімдегі МААРП еміне жауабы толық емес ересектердегі белсенді фазадағы үдемелі псориаздық артритте немесе метотрексатты көтере алмайтын немесе оны қолдануға болмайтын емделушілерде монотерапия ретінде (Ремикейд псориаздық артриті бар емделушілердің жалпы жай-күйін жақсартады, рентгенологиялық нақтыланғандай аурудың полиартикулярлық, симметриялық қосалқы түрі бар емделушілерде шеткергі буындардың құрылымдық зақымдануының үдеуін төмендетеді)
  • циклоспорин, метотрексат немесе ПУВА қоса, жүйелік емнің басқа түрлеріне жауабы толық емес, оларды көтере алмаушылығы немесе оларды қолдануға болмайтын ересек емделушілердегі ауырлығы орташа және ауыр дәрежелі түйіндақтық псориазда («Фармакодинамика» бөлімін қараңыз).
Балалар
  • кортикостероидтармен, иммуномодуляторлар және біріншілік нутритивті терапияны қоса алғандағы дәстүрлі емге жауап бермейтін, болмаса бұл әдістердің жақпаушылығы бар немесе оларды қолдануға болмайтын жағдайлары бар (Ремикейд тек дәстүрлі иммунодепрессанттармен біріктірілімде зерттелді), 6 жастан 17 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдердегі белсенді фазадағы ауыр дәрежелі Крон ауруында
  • кортикостероидтар және 6-меркаптопурин немесе азатиопринді қоса, дәстүрлі емге жауабы толық емес немесе бұған ұқсас препараттардың жақпаушылығы бар немесе оларды қолдануға медициналық тұрғыда болмайтын 6 жастан 17 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдердегі ауыр белсенді спецификалық емес ойық жаралы колитте

Противопоказания ремикейда в порошке

  • гиперчувствительность к инфликсимабу (смотрите раздел «Побочные действия»), другим мышиным белкам или к любому из вспомогательных веществ в анамнезе
  • туберкулез или другие тяжелые инфекции, такие как сепсис, абсцессы и оппортунистические инфекции (смотрите раздел «Особые указания»)
  • сердечная недостаточность средней или тяжелой степени (III/IV класса по NYHA) (смотрите разделы «Особые указания» и «Побочные действия»)
  • сыртартқысында инфликсимабқа ( «Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз), басқа тышқан ақуыздарына немесе кез келген қосымша заттарына өте жоғары сезімталдық
  • туберкулез немесе сепсис, абсцесстер және оппортунистік жұқпалар сияқты басқа да ауыр жұқпалар («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз)
  • орташа немесе ауыр дәрежелі жүрек жеткіліксіздігі (NYHA бойынша III/IV класс) («Айрықша нұсқаулар» және «Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз)

Побочные действия порошка ремикейда

Самыми частыми нежелательными лекарственными реакциями (НЛР) в клинических исследованиях препарата Ремикейд являлись инфекции верхних дыхательных путей, о которых сообщалось у 25,3% пациентов из группы лечения препаратом Ремикейд по сравнению с 16,5% пациентов из контрольной группы. Самыми серьезными НЛР, связанными с лечением ингибиторами ФНО-α, о которых сообщалось для препарата Ремикейд, являются рецидив хронического вирусного гепатита В (HBV), застойная сердечная недостаточность, серьезные инфекции (включая сепсис, оппортунистические инфекции и туберкулез, сывороточная болезнь (реакции гиперчувствительности замедленного типа), гематологические реакции, системная красная волчанка/волчаночноподобный синдром, демиелинизирующие заболевания, гепатобилиарные события, лимфома, гепатолиенальная Т-клеточная лимфома (HSTCL), кишечные или перианальные свищи (связанные с болезнью Крона) и серьезные инфузионные реакции (смотрите раздел «Особые указания»).

Нежелательные лекарственные реакции, выявленные во время клинических исследований, а также нежелательные реакции постмаркетингового периода, в том числе со смертельным исходом, внутри системно-органных классов перечислены по частоте в соответствии со следующими категориями: очень частые (≥ 1/10); частые (от ≥ 1/100 до < 1/10); нечастые (от ≥ 1/1 000 до < 1/100); редкие (от ≥ 1/10 000 до < 1/1 000); очень редкие (< 1/10 000); неизвестной частоты (нельзя определить на основании доступных данных). В каждой из категорий частоты нежелательные эффекты перечислены в порядке уменьшения серьезности.

Очень часто (≥1/10)
  • вирусные инфекции (грипп, герпесвирусные инфекции)
  • головная боль
  • инфекции верхних дыхательных путей, синусит
  • боль в животе, тошнота
  • инфузионные реакции, боль
Часто (≥1/100, <1/10)
  • бактериальные инфекции (сепсис, флегмона, абсцесс)
  • нейтропения, лейкопения, анемия, лимфаденопатия
  • аллергический респираторный синдром
  • депрессия, бессонница
  • головокружение, гипестезия, парестезия
  • конъюнктивит
  • тахикардия, сердцебиение
  • гипотензия, гипертензия, экхимозы, приливы, гиперемия
  • инфекции нижних дыхательных путей (например, бронхит, пневмония), одышка
  • носовое кровотечение, желудочно-кишечное кровотечение
  • диспепсия, гастроэзофагеальный рефлюкс, запор, диарея
  • нарушение функции печени, повышение активностей трансаминаз
  • впервые выявленный псориаз или ухудшение имеющегося псориаза, включая пустулезный псориаз (с преимущественным поражением ладоней и стоп), крапивница, сыпь, зуд, гипергидроз, сухость кожи, грибковый дерматит, экзема, алопеция
  • артралгия, миалгия, боль в спине, боль в груди
  • инфекции мочевых путей
  • утомляемость, лихорадка, озноб, отек
  • реакции в месте инъекции
Нечасто (≥1/1000, <1/100)
  • туберкулез, грибковые инфекции (кандидоз)
  • тромбоцитопения, лимфопения, лимфоцитоз
  • анафилактические реакции, волчаночноподобный синдром, сывороточная болезнь или сывороточноподобная реакция
  • амнезия, ажитация, спутанность сознания, сонливость, нервозность
  • эпилептиформные припадки, невропатия
  • кератит, периорбитальный отек, ячмень
  • сердечная недостаточность (впервые выявленная или ухудшение течения имеющейся), аритмия, обморок, брадикардия
  • периферическая ишемия, тромбофлебит, гематома
  • отек легких, бронхоспазм, плеврит, плевральный выпот
  • перфорация кишечника, стеноз кишечника, дивертикулит, панкреатит, хейлит
  • гепатит, гепатоцеллюлярное повреждение, холецистит
  • буллезная сыпь, онихомикоз, себорея, розацеа, кожные папилломы, гиперкератоз, аномальная пигментация кожи
  • пиелонефрит
  • вагинит
  • длительное заживление
  • положительный тест на аутоантитела
Редко (≥1/10000, <1/1000)
  • менингит, оппортунистические инфекции (такие как инвазивные грибковые инфекции [пневмоцистоз, гистоплазмоз, аспергиллез, кокцидиоидоз, криптококкоз, бластомикоз], бактериальные инфекции [атипичные микобактериальные инфекции, листериоз, сальмонеллез], вирусные инфекции [цитомегаловирус]), паразитарные инфекции, рецидив хронического вирусного гепатита В
  • лимфома, неходжкинская лимфома, лимфогранулематоз, лейкоз
  • агранулоцитоз, тромботическая тромбоцитопеническая пурпура, панцитопения, гемолитическая анемия, идиопатическая тромбоцитопении-ческая пурпура
  • анафилактический шок, васкулит, саркоидо-подобная реакция
  • апатия
  • поперечный миелит, демиелинизирующие заболевания центральной нервной системы (заболевания по типу рассеянного склероза и оптический неврит), демиелинизирующие заболевания периферической нервной системы (такие как синдром Гийена-Барре, хроническая воспалительная демиелинизирующая полинейропатия и мультифокальная моторная нейропатия)
  • эндофтальмит
  • цианоз, перикардиальный выпот
  • недостаточность кровообращения, петехии, вазоспазм
  • интерстициальные заболевания легких (включая быстро прогрессирующую форму, фиброз легких и пневмонит)
  • аутоиммунный гепатит, желтуха
  • токсический эпидермальный некролиз, синдром Стивенса-Джонсона, многоформная эритема, фурункулез
  • гранулематозные изменения
  • нарушение уровня компонентов комплемента
Неизвестной частоты
  • гепатолиенальная Т-клеточная лимфома (преимущественно у подростков и молодых лиц с болезнью Крона и язвенным колитом)
  • преходящая потеря зрения во время инфузии или в течение двух часов после нее
  • ишемия миокарда/инфаркт миокарда во время инфузии или в течение двух часов после нее
  • печеночная недостаточность
Инфузионные реакции

Инфузионная реакция определялась в клинических исследованиях как любое нежелательное событие, происходящее во время инфузии или в течение 1 часа после нее. В клинических исследованиях фазы 3 об инфузионных реакциях сообщалось у 18% пациентов, получавших Ремикейдâ, по сравнению с 5% пациентов, получавших плацебо. В целом, частота инфузионных реакций была выше во время монотерапии препаратом Ремикейдâ, по сравнению с комбинацией препарата Ремикейдâ с иммуномодуляторами. Примерно 3% пациентов прекратили лечение из-за инфузионных реакций, и все пациенты возвращались к исходному состоянию, как без лекарственной помощи, так и после проведенной терапии. У 27% пациентов получавших Ремикейдâ с инфузионными реакциями в индукционный период, который длился до 6-ой недели, они сохранялись в период поддерживающей терапии (с 7 по 54 неделю). У 9% пациентов без инфузионных реакций в индукционный период они развивались в период поддерживающей терапии.

В клиническом исследовании с участием пациентов с ревматоидным артритом (ASPIRE) первые три инфузии длились более 2 часов. Продолжительность последующих инфузий могла снижаться до 40 минут при условии отсутствия серьезных инфузионных реакций. В этом исследовании 66% пациентов (686 из 1040) получили как минимум одну инфузию продолжительностью 90 минут и меньше, а 44% пациента (454 из 1040) получили как минимум одну инфузию продолжительностью не больше 60 минут. У пациентов из группы лечения препаратом Ремикейдâ, получивших как минимум одну сокращенную инфузию, об инфузионных реакциях сообщалось с частотой 15%, а о серьезных инфузионных реакциях – с частотой 0,4%.

В клинических исследованиях Фазы 3 с участием пациентов, получавших инфликсимаб в сочетании с сопутствующей иммуномодулирующей терапией или без, инфузионная реакция вознизкла у 13 19% пациентов, получавших инфликсимаб с низкой скоростью инфузии (≤ 6 мг/кг/2 ч), по сравнению с 15 16% пациентов, получавших инфликсимаб с высокой скоростью инфузии (> 6 мг/кг/2 ч или эквивалентно > 3 мг/кг/1 ч). Среди пациентов, получавших инфликсимаб с низкой скоростью инфузии, серьезная инфузионная реакция была отмечена у 0,4% 0,7%, по сравнению с 0,4% 0,5% пациентов, получавших инфликсимаб с высокой скоростью инфузии.

В клиническом исследовании пациентов с болезнью Крона (SONIC) об инфузионных реакциях сообщалось у 16,6% (27/163) пациентов из группы монотерапии препаратом Ремикейдâ, у 5% (9/179) пациентов из группы лечения препаратом Ремикейдâ в комбинации с азатиоприном и у 5,6% (9/161) пациентов из группы монотерапии азатиоприна. У одного пациента из группы монотерапии препаратом Ремикейдâ была выявлена серьезная инфузионная реакция (частота < 1%).

В постмаркетинговый период сообщалось об анафилактоидных реакциях на Ремикейдâ, включая отек глотки/гортани и тяжелый бронхоспазм, а также эпилептиформные припадки. Кроме того, во время инфузии препарата Ремикейдâ или в течение 2 часов после нее очень редко сообщалось о случаях преходящей потери зрения и ишемии/инфаркта миокарда (смотрите раздел «Особые указания» ).

Инфузионные реакции после повторного введения препарата Ремикейд
С целью оценки эффективности и безопасности долгосрочной поддерживающей терапии препаратом Ремикейд в сравнении с повторным введением препарата в индукционном режиме (максимум четыре инфузии на 0, 2, 6 и 14 неделях) было проведено клиническое исследование с участием пациентов со средней и тяжелой степенью псориаза. Сопутствующее лечение иммунодепрессантами не проводилось. Частота серьезных инфузионных реакций составляла 4% (8/219) в группе повторного введения препарата, по сравнению с < 1% (1/222) в группе поддерживающей терапии. Большинство серьезных инфузионных реакций развивалось во время второй инфузии на 2-ой неделе. Продолжительность периода между последней поддерживающей и первой реиндукционной дозой варьировала от 35 до 231 дня. Симптомы включали, среди прочих, одышку, крапивницу, отек лица и гипотензию. Во всех случаях лечение препаратом Ремикейд прекращалось и/или проводилось другое лечение после полного исчезновения симптоматики.

Гиперчувствительность замедленного типа

В клинических исследованиях о реакциях гиперчувствительности замедленного типа сообщалось нечасто; они наблюдались после перерыва в лечении препаратом Ремикейд менее 1 года. В исследованиях с участием пациентов с псориазом реакции гиперчувствительности замедленного типа наблюдались на ранних этапах лечения. Они проявлялись миалгией и/или артралгией с лихорадкой и/или сыпью, а у некоторых пациентов – зудом, отеком лица, кистей рук или губ, дисфагией, крапивницей, болью в горле и головной болью.

Данных по частоте развития реакций гиперчувствительности замедленного типа после перерыва в лечении препаратом Ремикейд более 1 года недостаточно, однако ограниченные данные из клинических исследований предполагают повышение соответствующего риска при увеличении перерыва в лечении (смотрите раздел «Особые указания» ).

В клиническом исследовании повторных инфузий у пациентов с болезнью Крона продолжительностью 1 год (исследование ACCENT I) о сывороточноподобных реакциях сообщалось с частотой 2,4%.

Иммуногенность

Согласно наблюдениям, пациенты с антителами к инфликсимабу более восприимчивы к развитию инфузионных реакций (примерно в 2-3 раза). Сопутствующее применение иммунодепрессантов приводило к снижению частоты инфузионных реакций.

В клинических исследованиях с применением однократных и повторных доз препарата Ремикейдâ в диапазоне от 1 до 20 мг/кг антитела к инфликсимабу выявлялись у 14% пациентов, получавших лечение в комбинации с иммунодепрессантами, и у 24% пациентов, получавших только Ремикейдâ. Среди пациентов с ревматоидным артритом, получавших Ремикейдâ в комбинации с метотрексатом в рекомендуемом режиме повторного введения, антитела к инфликсимабу определялись у 8%. Среди пациентов с псориатическим артритом, получавших Ремикейдâ в дозе 5 мг/кг в комбинации с метотрексатом или в режиме монотерапии, антитела определялись у 15% (у 4% пациентов, получавших метотрексат, и у 26% пациентов, изначально его не получавших).

У пациентов с болезнью Крона, получавших препарат в режиме поддерживающей терапии, образование антител к препарату Ремикейд наблюдалось в целом у 3,3% пациентов, одновременно получавших иммунодепрессанты, и у 13,3% пациентов, их не получавших. У пациентов, получавших препарат эпизодически, частота образования антител была в 2-3 раза выше. В связи с методологическими ограничениями, отрицательные результаты анализа не исключали образования антител к препарату Ремикейд. У некоторых пациентов с высоким титром антител к препарату Ремикейд наблюдалось снижение эффективности терапии. Антитела к инфликсимабу были выявлены у 28% пациентов с псориазом, получавших Ремикейд в режиме поддерживающей терапии без иммуномодуляторов (смотрите раздел «Особые указания»: «Инфузионные реакции и реакции гиперчувствительности»).

Инфекции

Во время лечения препаратом Ремикейд сообщалось о случаях туберкулеза, бактериальных инфекций, включая сепсис и пневмонию, инвазивных грибковых, вирусных и других оппортунистических инфекций. Некоторые из них привели к смертельному исходу; самыми частыми оппортунистическими инфекциями, смертность от которых превышала 5%, были пневмоцистоз, кандидоз, листериоз и аспергиллез (смотрите раздел «Особые указания» ).

Во время участия в клинических исследованиях 36% пациентов, получавших Ремикейд, и 25% пациентов, получавших плацебо, нуждались в лечении инфекций.

В клинических исследованиях с участием пациентов с ревматоидным артритом, частота развития серьезных инфекций, включая пневмонию, была выше у пациентов, получавших Ремикейд в комбинации с метотрексатом, по сравнению с пациентами, получавшими один метотрексат, особенно в дозах от 6 мг/кг (смотрите раздел «Особые указания»).

Согласно спонтанным сообщениям в постмаркетинговый период, среди серьезных нежелательных явлений самыми частыми были инфекции. Некоторые из них приводили к смертельному исходу. Около 50% зарегистрированных смертельных исходов были связаны с инфекциями. Сообщалось о случаях туберкулеза, включая милиарные и внелегочные формы, некоторые из которых закончились смертельным исходом (смотрите раздел «Особые указания»).

Злокачественные новообразования и лимфопролиферативные нарушения

Во время лечения препаратом Ремикейд в клинических исследованиях (всего 5 780 пациентов; 5 494 пациенто-лет) сообщалось о 5 случаях лимфом и 26 случаях других злокачественных опухолей системы крови, по сравнению с плацебо (1 600 пациентов; 941 пациенто-год), на фоне которого случаев лимфом не наблюдалось, и был зарегистрирован 1 случай нелимфомного злокачественного новообразования.

Во время долгосрочного изучения безопасности в клинических исследованиях, охватившего 5 лет лечения препаратом Ремикейд (6 234 пациенто-лет; 3 210 пациентов), сообщалось о 5 случаях лимфом и 38 случаях нелимфомных злокачественных новообразований.

Во время постмаркетингового периода также сообщалось о случаях злокачественных новообразований, включая лимфомы, (смотрите раздел «Особые указания»).

В испытательном клиническом исследовании с участием пациентов со среднетяжелой ХОБЛ (все пациенты курящие или курившие) 157 взрослых пациентов получали Ремикейд в дозах, рекомендуемых для лечения ревматоидного артрита и болезни Крона. У девяти пациентов были выявлены злокачественные новообразования, включая 1 случай лимфомы. Медианная продолжительность наблюдения составляла 0,8 лет (частота развития 5,7% [95% ДИ 2,65% - 10,6%]). Среди 77 пациентов из контрольной группы сообщалось об одном случае злокачественного новообразования (медианная продолжительность наблюдения 0,8 лет; частота развития 1,3% [95% ДИ 0,03% - 7,0%]). В основном это были злокачественные опухоли легких, головы и шеи.

Кроме того, у пациентов с болезнью Крона и язвенным колитом, получавших Ремикейд в постмаркетинговый период, сообщалось о редких случаях гепатолиенальной Т-клеточной лимфомы, подавляющее большинство которых наблюдалось у подростков и молодых мужчин (смотрите раздел «Особые указания»).

Сердечная недостаточность

В исследовании фазы II, направленном на оценку препарата Ремикейдâ при застойной сердечной недостаточности (ЗСН), у пациентов, получавших Ремикейдâ, особенно в более высокой дозе 10 мг/кг (в два раза выше максимальной утвержденной дозы) наблюдалась более высокая смертность в связи с ухудшением сердечной недостаточности. В этом исследовании 150 пациентов с СЗН III-IV класса по NYHA (фракция выброса левого желудочка ≤ 35%) получали 3 инфузии препарата Ремикейдâ в дозах 5 мг/кг, 10 мг/кг или плацебо в течение 6 недель. Спустя 38 недель умерли 9 из 101 пациента, получавших лечение препаратом Ремикейд (2 в дозе 5 мг/кг и 7 в дозе 10 мг/кг), по сравнению с 1 умершим из 49 пациентов из группы плацебо.

В постмаркетинговом периоде поступали сообщения об усугублении сердечной недостаточности на фоне лечения препаратом Ремикейд, как с идентифицированными провоцирующими факторами, так и без них. Редко в постмаркетинговом периоде так же сообщалось о случаях впервые выявленной сердечной недостаточности, в том числе о впервые выявленной сердечной недостаточности у пациентов, исходно не страдающих сердечно-сосудистыми заболеваниями. Несколько таких пациентов были из возрастной категории младше 50 лет.

Гепатобилиарные состояния
Во время лечения препаратом Ремикейд в клинических исследованиях регистрировались эпизоды умеренного повышения уровня АЛТ и АСТ без прогрессирования до тяжелого поражения печени. Наблюдались случаи повышения уровня АЛТ до ≥ 5 раз от верхней границы нормы (ВГН) (смотрите Таблицу 2). Повышение уровня аминотрансфераз (чаще АЛТ, чем АСТ) у пациентов, получавших Ремикейд, определялось более часто по сравнению с пациентами из контрольной группы, независимо от режима назначения (монотерапия или комбинация с другими иммунодепрессантами). В большинстве случаев отклонения уровня аминотрансфераз были временными; однако у небольшого числа пациентов они были более продолжительными. В целом, отклонения уровня АЛТ и АСТ были бессимптомными, уменьшались или возвращались к исходному уровню при продолжении или прекращении лечения препаратом Ремикейд либо при модификации сопутствующей терапии. В период постмаркетингового наблюдения сообщалось (очень редко) о случаях желтухи и гепатита у пациентов, получающих Ремикейд; некоторые их них были аутоиммунного характера (смотрите раздел «Особые указания»).

Антинуклеарный фактор (АНФ)/антитела к двуспиральной ДНК (dsДНК)
Примерно половина пациентов из групп лечения препаратом Ремикейдâ в клинических исследованиях с отрицательным АНФ на момент исходной оценки во время исследования приобретала положительный статус, по сравнению с одной пятой пациентов, получавших плацебо. Антитела к dsДНК впервые регистрировались у 17% пациентов, получавших Ремикейд, тогда как в группах плацебо они не определялись. На момент последней оценки антитела к dsДНК сохранялись у 57% получавших Ремикейдâ пациентов. Однако частота случаев системной красной волчанки и волчаночноподобного синдрома оставалась невысокой (смотрите раздел «Особые указания»).

Пациенты детского возраста

Пациенты с ювенильный ревматоидным артритом (ЮРА)
Было проведено клиническое исследование с участием 120 пациентов (в возрасте от 4 до 17 лет) с активным ювенильным ревматоидным артритом, дополнительно получающих метотрексат. Ремикейд назначался в дозах 3 или 6 мг/кг в 3-дозовом индукционном режиме (инфузии на 0, 2, 6 или 14, 16, 20 неделях, соответственно), затем в комбинации с метотрексатом в режиме поддерживающей терапии (инфузии с частотой каждые 8 недель).

Инфузионные реакции
Об инфузионных реакциях сообщалось у 35% пациентов с ювенильным ревматоидным артритом из дозовой группы 3 мг/кг, по сравнению с 17,5% пациентов из дозовой группы 6 мг/кг. В группе лечения препаратом Ремикейд в дозе 3 мг/кг у 4 из 60 пациентов сообщалось о серьезных инфузионных реакциях, а у 3 пациентов – о возможных анафилактических реакциях (две их которых были отнесены к серьезным инфузионным реакциям). В дозовой группе 6 мг/кг серьезные инфузионные реакции отмечались у 2 из 57 пациентов, включая одного пациента с предполагаемой анафилактической реакцией (смотрите раздел «Особые указания» ).

Иммунногенность
Образование антител к препарату Ремикейд было выявлено у 38% пациентов с ЮРА из дозовой группы 3 мг/кг, по сравнению с 12% пациентов из дозовой группы 6 мг/кг. Титры антител были заметно выше в группе с дозировкой 3 мг/кг, по сравнению с группой с дозировкой 6 мг/кг.

Инфекции
Об инфекциях сообщалось у 68% (41/60) детей, получавших дозу 3 мг/кг в течение 52 недель, у 65% (37/57) детей, получавших дозу 6 мг/кг в течение 38 недель, и у 47% (28/60) детей, получавших плацебо в течение 14 недель (смотрите раздел «Особые указания»).

Результаты данных клинических исследований недостаточны для решения вопроса о применении препарата Ремикейд при ЮРА.

Болезнь Крона у детей
О следующих нежелательных явлениях у детей с болезнью Крона сообщалось чаще (исследование REACH, смотрите раздел 5.1), по сравнению со взрослыми с болезнью Крона: анемия (10,7%), кровь в кале (9,7%), лейкопения (8,7%), гиперемия (8,7%), вирусные инфекции (7,8%), нейтропения (6,8%), переломы костей (6,8%), бактериальные инфекции (5,8%) и аллергические респираторные симптомы (5,8%). Другие группы нежелательных явлений обсуждаются далее.

Инфузионные реакции
В исследовании REACH об инфузионных реакциях сообщалось у 17% рандомизированных пациентов на 8-неделе и 18% на 12-неделе исследования. Серьезные инфузионные реакции не наблюдались; у двух субъектов были выявлены несерьезные анафилактические реакции.

Иммунногенность
Образование антител к препарату Ремикейдâ было определено у 2,9% детей.

Инфекции
В исследовании REACH об инфекциях сообщалось у 56,3% пациентов, получавших лечение препаратом Ремикейд. Инфекции чаще встречались у детей, получавших инфузии с частотой каждые 8 недель, по сравнению с частотой каждые 12 недель (73,6% и 38,0%, соответственно), тогда как серьезные инфекции отмечались у 3 пациентов с инфузиями с частотой каждые 8 недель и у 4 пациентов с инфузиями с частотой каждые 12 недель в режиме поддерживающей терапии. Чаще всего сообщалось об инфекциях верхних дыхательных путей и фарингите, а из серьезных инфекций – об абсцессе. Было выявлено три случая пневмонии (1 серьезный) и 2 случая опоясывающего лишая (оба несерьезные).

В постмаркетинговый период применения препарата у детей были получены спонтанные сообщения о следующих серьезных нежелательных явлениях: злокачественные новообразования, в том числе гепатолиенальные Т-клеточные лимфомы, преходящие отклонения уровня активности ферментов печени, волчаночноподобные синдромы и образование аутоантител (смотрите разделы «Особые указания» и «Побочные действия»).

Язвенный колит у детей
В целом, нежелательные реакции, отмеченные в исследовании с участием детей с язвенным колитом (С0168Т72) и в исследованиях с участием взрослых пациентов с язвенным колитом (АСТ 1 и АСТ 2) были сопоставимы. В исследовании С0168Т72 наиболее частыми нежелательными реакциями были инфекция верхних дыхательных путей, фарингит, боль в животе, лихорадка и головная боль. Наиболее часто возникавшим нежелательным явлением было ухудшение течения язвенного колита, частота которого была выше у пациентов, получавших препарат по схеме каждые 12 недель, чем у пациентов, получавших препарат по схеме каждые 8 недель.

Реакции, связанные с инфузией
В целом, у 8 (13,3%) из 60 прошедших терапию пациентов были отмечены одна или более реакций на инфузию препарата: у 4 из 22 (18,2%) пациентов в группе применения препарата по схеме каждые 8 недель и у 3 из 23 (13,0%) пациентов в группе терапии по схеме каждые 12 недель. Серьезных реакций на инфузию препарата зафиксировано не было. Все реакции на инфузию препарата были легкой или умеренной интенсивности.

Иммуногенность
Антитела к инфликсимабу были выявлены у 4 (7,7%) пациентов на 54 неделе.

Инфекции

Инфекции были диагностированы у 31 (51,7%) из 60 пациентов, проходивших терапию в исследовании С0168Т72, и 22 (36,7%) из них потребовалась пероральная или парентеральная противомикробная терапия. Доля пациентов с инфекциями, отмеченными в ходе исследования С0168Т72, была сопоставима с долей таких пациентов в исследовании с участием детей с болезнью Крона (REACH), но выше, чем доля пациентов в исследованиях с участием взрослых с язвенным колитом (АСТ 1 и АСТ 2). Общая частота возникновения инфекций в исследовании С0168Т72 составила 13/22 (59%) в группе поддерживающей терапии по схеме каждые 8 недель и 14/23 (60,9%) в группе поддерживающей терапии по схеме каждые 12 недель. Инфекция верхних дыхательных путей (7/60 [12%]) и фарингит (5/60 [8%]) являлись наиболее часто отмечавшимися инфекциями респираторного тракта. Серьезные инфекции были диагностированы у 12% (7/60) из всех пациентов, прошедших терапию.

В настоящем исследовании больше пациентов вошли в возрастную группу от 12 до 17 лет, чем в группу от 6 до 11 лет (45/60 [75,0%] по сравнению с 15/60 [25,0%]). В группе пациентов младшего возраста серьезные нежелательные явления и случаи прекращения терапии ввиду развития нежелательных явлений были зафиксированы больше чем в группе пациентов старшего возраста. Количество пациентов в каждой подгруппе было малочисленным, для того чтобы можно было сделать какие-либо определенные выводы о влиянии возраста на возникновения нежелательных явлений в рамках оценки безопасности. Доля пациентов с инфекциями также была выше в группе участников исследования младшего возраста, но при этом доли пациентов с серьезными инфекциями были сопоставимы в двух возрастных группах. В целом, процентные значения количества нежелательных явлений и реакций на инфузию препарата были сопоставимы в возрастных группах от 6 до 11 и от 12 до 17 лет.

Пожилые пациенты (≥ 65 лет)
В клинических исследованиях с участием пациентов с ревматоидным артритом частота серьезных инфекций во время лечения препаратом Ремикейд в комбинации с метотрексатом была выше у пациентов старше 65 лет (11,3%), по сравнению с более молодыми пациентами (4,6%). При лечении одним метотрексатом частота серьезных инфекций у пациентов старше 65 лет составляла 5,2%, а у пациентов младше 65 лет - 3,7% (смотрите раздел «Особые указания»).
Ремикейд препаратын клиникалық зерттеулердегі жағымсыз дәрілік реакциялардың ең жиісі (ЖДР) бақылау тобындағы 16,5% емделушімен салыстырғандағы Ремикейд препаратымен емдеу тобындағы емделушілердің 25,3% хабарланған жоғары тыныс алу жолдарының жұқпасы болып табылды. ІНФ-α тежегіштерімен емдеуге байланысты Ремикейдпрепараты үшін хабарланған ЖДР ең күрделісі созылмалы вирустық В гепатиты рецидиві (HBV), іркілісті жүрек жеткіліксіздігі, күрделі жұқпалар (сепсис, оппортунистік жұқпалар және туберкулезді, сарысу құю ауруын (баяулаған түрдегі өте жоғары сезімталдық реакциялары), гематологиялық реакциялар, жүйелік қызыл жегі/жегіге ұқсас синдром, демиелинизациялайтын аурулар, гепатобилиарлық жағдайлар, лимфома, гепатолиенальді Т-жасушалық лимфома (HSTCL), ішектік немесе артқы өтіс маңы жыланкөздері (Крон ауруымен байланысты) және күрделі инфузиялық реакцияларды қоса ( «Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз) болып табылады.

Клиникалық зерттеулер кезінде анықталған дәрілік жағымсыз реакциялар, сондай-ақ постмаркетингтік кезеңдегі жағымсыз реакциялар, оның ішінде өліммен аяқталатыны бар, жүйелі-ағзалық кластар ішінде мына категорияларға сай жиілікте аталған: өте жиі (≥ 1/10); жиі ( ≥ 1/100-ден < 1/10 дейін); жиі емес ( ≥ 1/1 000-ден < 1/100 дейін); сирек ( ≥ 1/10 000-ден < 1/1 000 дейін); өте сирек (< 1/10 000); белгісіз жиілікпен (қолда бар деректер негізінде анықтау мүмкіндігі жоқ). Жиіліктің бұл категорияларының жағымсыз әсерлері олардың күрделілігі азаюының тәртібімен тізіліп берілген.

Өте жиі (≥1/10)
  • вирустық жұқпалар (тұмау, герпесвирусты жұқпалар)
  • бас ауыруы
  • жоғарғы тыныс жолдарының жұқпалары, синусит
  • іштің ауыруы, жүрек айнуы
  • инфузиялық реакциялар, ауыру
Жиі (≥1/100, <1/10)
  • бактериялық жұқпалар (сепсис, флегмона, абсцесс)
  • нейтропения, лейкопения, анемия, лимфаденопатия
  • аллергиялық респираторлық синдром
  • депрессия, ұйқысыздық
  • бас айналуы, гипестезия, парестезия
  • конъюнктивит
  • тахикардия, жүрек қағуы
  • гипотензия, гипертензия, экхимоздар, құйылулар, гиперемия
  • төменгі тыныс алу жолдарының жұқпалары (мысалы, бронхит, пневмония), ентігу
  • мұрыннан қан кету, асқазан-ішек қан кетулері
  • диспепсия, гастроэзофагеальді рефлюкс, іш қатуы, диарея
  • бауыр функциясы бұзылуы, трансаминаза белсенділігі жоғарылауы
  • пустулезді псориазды қоса бірінші анықталған псориаз немесе бұрын болған псориаздың нашарлауы (көбіне алақан мен табанның зақымдануымен), есекжем, бөртпе, қышыма, гипергидроз, тері құрғауы, зеңдік дерматит, экзема, алопеция
  • артралгия, миалгия, арқаның ауыруы, кеуденің ауыруы
  • несеп жолдары жұқпасы
  • шаршағыштық, қызба, қалтырау, ісіну
  • инъекция орнындағы реакциялар
Жиі емес (≥1/1000, <1/100)
  • туберкулез, зеңдік жұқпалар (кандидоз)
  • тромбоцитопения, лимфопения, лимфоцитоз
  • анафилактикалық реакциялар, жегіге ұқсас синдром, сарысу құю ауруы немесе сарысуға ұқсас реакция
  • амнезия, ажитация, сананың шатасуы, ұйқышылдық, ашушаңдық
  • эпилепсия сияқты ұстамалар, невропатия
  • кератит, қабақ маңы ісінуі , теріскен
  • жүрек жеткіліксіздігі (бірінші анықталған немесе бұрын болған ауру барысының төмендеуі), аритмия, естен тану, брадикардия
  • шеткергі ишемия, тромбофлебит, гематома
  • өкпе ісінуі, бронх түйілуі, плеврит, плевралық жалқық
  • ішек тесілуі, ішек стенозы, дивертикулит, панкреатит, хейлит
  • гепатит, гепатоцеллюлярлық зақымдану, холецистит
  • буллезді бөртпе, онихомикоз, себорея, розацеа, тері папилломдары, гиперкератоз, терінің аномальді пигментациясы
  • пиелонефрит
  • вагинит
  • жара жазылуының ұзақ болуы
  • аутоантиденеге оң тест
Сирек (≥1/10000, <1/1000)
  • менингит, оппортунистік жұқпалар (инвазивті зеңдік жұқпалар сияқты [пневмоцистоз, гистоплазмоз, аспергиллез, кокцидиоидоз, криптококкоз, бластомикоз], бактериялық жұқпалар [атипиялық микобактериялық жұқпалар, листериоз, сальмонеллез], вирустық жұқпалар [цитомегаловирус]), паразитарлық жұқпалар, созылмалы вирустық В гепатитінің рецидиві
  • лимфома, ходжкиндік емес лимфома, лимфогранулематоз, лейкоз
  • агранулоцитоз, тромбоздық тромбоцитопениялық пурпура, панцитопения, гемолитикалық анемия, идиопатиялық тромбоцитопениялық пурпура
  • анафилактикалық шок, васкулит, саркоидқа-ұқсас реакция
  • апатия
  • кесе көлденең миелит, орталық жүйке жүйесінің демиелинизациялайтын ауруы (жайылған склероз және оптикалық неврит типті аурулары), шеткергі жүйке жүйесінің демиелинизациялайтын ауруы (Гийен-Барре синдромы, созылмалы қабынбалы демиелинизациялайтын полинейропатия және мультифокальді моторлық нейропатия)
  • эндофтальмит
  • цианоз, перикардиальді жалқық
  • қан айналымының жеткіліксіздігі, петехиялар, вазоспазм
  • өкпенің интерстициальді аурулары (жедел үдемелі түрін, өкпе фиброзын және пневмонитті қоса)
  • аутоиммунды гепатит, сарғаю
  • уытты эпидермальді некролиз, Стивенс-Джонсон синдромы, көп формалы эритема, фурункулез
  • гранулематозды өзгерістер
  • комплемент компоненттері деңгейінің бұзылулары
Белгісіз жиілікпен
  • гепатолиенальді Т-жасушалық лимфома (көбіне Крон ауруы және ойық жаралы колиті бар жастар мен жасөспірімдерде)
  • инфузия кезіндегі немесе одан кейінгі екі сағат бойына болатын өтпелі көрмей қалу
  • инфузия кезіндегі немесе одан кейінгі екі сағат бойына болатын миокард ишемиясы / миокард инфарктісі
  • бауыр жеткіліксіздігі
Инфузиялық реакциялар

Инфузиялық реакциялар клиникалық зерттеулерде инфузия кезіндегі немесе одан кейінгі 1 сағат бойына кез келген жағымсыз жағдай сияқты анықталды. Ремикейд қабылдаған емделушілердің 18%-да плацебо қабылдаушы 5% емделушілермен салыстырғанда 3 фаза инфузиялық реакциялар туралы клиникалық зерттеулерде хабарланған. Тұтас алғанда, Ремикейд препаратымен моноем уақытындағы инфузиялық реакциялардың жиілігі Ремикейд препаратын иммуномодуляторлармен біріктіргендегімен салыстырғанда жоғары болды. Емделушілердің шамамен 3% инфузиялық реакцияларға байланысты емдеуді тоқтатқан және барлық емделушілер дәрілердің көмегінсіз, сондай-ақ ем жүргізілгеннен кейін бастапқы жай-күйіне келеді. 6–шы аптаға дейін жалғасқан индукциялық кезеңдегі инфузиялық реакциялары бар Ремикейд қабылдаған емделушілердің 27% олар демеуші ем кезеңінде (7-ден 54 аптаға дейінгі) сақталды. Олар индукциялық кезеңдегі инфузиялық реакцияларсыз емделушілердің 9% демеуші ем кезеңінде дамыды.

Ревматоидты артриті (ASPIRE) бар емделушілердің қатысуымен жүргізілген клиникалық зерттеулерде бірінші үш инфузия 2 сағаттан астам уақытқа созылды. Күрделі инфузиялық реакциялар болмаған жағдайда кейінгі инфузиялардың ұзақтығы 40 минутқа дейін төмендеуі мүмкін. Бұл зерттеулерде емделушілердің 66% (1040-тан 686) ұзақтығы кемінде 90 минут және одан аз бір инфузия қабылдаған, ал емделушілердің 44% (1040-тан 454) ұзақтығы кемінде 60 минуттан аспайтын бір инфузия қабылдаған. Ремикейдпрепаратымен емдеу тобындағы ең аз дегенде қысқартылған бір инфузия қабылдаған емделушілерде инфузиялық реакциялар туралы 15% жиілікпен, ал күрделі инфузиялық реакциялар туралы - 0,4% жиілікпен болғаны хабарланған.

Инфликсимабты қатарлас жүретін иммунмодулдеуші еммен немесе онсыз үйлестіре қабылдаған емделушілер қатыстырылған 3 Фаза клиникалық зерттеулерінде инфликсимабты жоғары жылдамдықтағы инфузиямен (> 6 мг/кг/2 сағ. немесе > 3 мг/кг/1 сағ. баламалы) қабылдаған 15 16 % емделушілермен салыстырғанда төмен жылдамдықтағы инфузиямен (≤ 6 мг/кг/2 сағ.) инфликсимабты қабылдаған емделушілердің 13 % 19 % күрделі инфузиялық реакция туындаған. Инфликсимабты жоғары жылдамдықтағы инфузиямен қабылдаған 0,4% 0,5% емделушілермен салыстырғанда инфликсимабты төмен жылдамдықтағы инфузиямен қабылдаған емделушілердің 0,4% 0,7% күрделі инфузиялық реакция анықталған.

Крон ауруы (SONIC) бар емделушілерді клиникалық зерттеулердегі инфузиялық реакциялар туралы Ремикейд препаратымен моноем тобындағы емделушілердің 16,6% (27/163), Ремикейд препаратын азатиопринмен біріктірілімдегі емдеу тобындағы емделушілердің 5% (9/179) және азатиопринмен моноем тобындағы емделушілердің 5,6% (9/161) хабарланған. Ремикейд препаратымен моноем тобындағы емделушілердің бірінде күрделі инфузиялық реакция (жиілігі < 1%) анықталған.

Постмаркетингтік кезеңде жұтқыншақ/көмейдің ісінуі және ауыр бронхтүйілуі, сондай-ақ эпилепсия түріндегі ұстамаларды қоса Ремикейдке анафилактоидты реакциялар болғаны туралы хабарланған. Бұдан басқа, Ремикейд препаратының инфузиясы кезінде немесе одан кейінгі 2 сағат бойына өтпелі көрмей қалуы және миокард ишемиясы/ инфарктісі жағдайлары туралы өте сирек хабарланған («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

Ремикейд препаратын қайта енгізуден кейінгі инфузиялық реакциялар
Ремикейд препаратымен ұзақ мерзімдік демеуші емнің тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау мақсатында препаратты индукциялық режимде (0, 2, 6 және 14 апталарда ең көбі төрт инфузия) қайталап енгізумен салыстырғанда орта және ауыр дәрежелі псориазы бар емделушілерді қатыстырумен клиникалық зерттеулер жүргізілді. Иммунодепрессанттармен қатарлас ем жүргізілмеген. Күрделі инфузиялық реакциялар жиілігі < 1% (1/222) болатын демеуші ем тобындағылармен салыстырғанда препаратты қайталап енгізу тобында 4% (8/219) құрады. Күрделі инфузиялық реакциялардың көбі екінші инфузия уақытындағы 2-ші аптада дамыды. Соңғы демеуші және бірінші реиндукциялық доза аралығындағы кезеңнің ұзақтығы 35 күннен 231 күнге дейінгі аралықта ауытқыды. Басқаларымен қатар симптомдарына ентігу, есекжем, бет ісінуі және гипотензия кіреді. Ремикейд препаратымен емдеудің барлық жағдайында симптоматикалары толық жойылғаннан кейін ем тоқтатылды және/немесе басқа ем жүргізілді.

Баяу типті өте жоғары сезімталдық

Клиникалық зерттеулерде баяу типті өте жоғары сезімталдық реакциялар туралы жиі хабарланбаған; олар Ремикейд препаратымен 1 жылдан аз емдеудегі үзілістен кейін бақыланған. Псориазы бар емделушілерді қатыстырумен зерттеулерде баяу типті өте жоғары сезімталдық реакциялары емнің бастапқы сатысында бақыланған. Олар миалгиямен және/немесе қызбасы бар артралгиялы және/немесе бөртпемен, ал кейбір емделушілерде – қышынумен, бет, қол саусақтары немесе ерін ісінуімен, дисфагиямен, есекжеммен, тамақ ауыруы және бас ауыруымен білінген.

Ремикейд препаратымен 1 жылдан астам емдеудегі үзілістен кейінгі баяу типті өте жоғары сезімталдық реакцияларының даму жиілігі бойынша деректер жеткіліксіз, алайда клиникалық зерттеулердегі шектеулі деректер емдеудегі үзіліс ұлғайғанда тиісінше қауіп жоғарылайды деп болжанады («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

1 жыл бойына Крон ауруы бар емделушілердегі (ACCENT I зерттеуі) қайталап инфузиялауды клиникалық зерттеулерде 2,4% жиіліктегі сарысуға ұқсас реакциялар туралы хабарланған.

Иммуногенділік
Бақылауларға қарағанда, инфликсимабқа антиденелері бар емделушілер инфузиялық реакциялар дамуына (шамамен 2-3 есе) көбірек сезімтал. Иммунодепрессанттарды қатар қолдану инфузиялық реакциялардың жиілігі төмендеуіне алып келді.

Ремикейд препаратын 1-ден 20 мг/кг дейінгі диапазонындағы дозада

бір рет және қайталап қолданумен клиникалық зерттеулерде инфликсимабқа антидене иммунодепрессанттармен біріктірілімде ем қабылдаған емделушілердің 14%, ал тек Ремикейд қабылдаған емделушілердің 24%-да анықталды. Ремикейдті метотрексатпен біріктірілімде қайта енгізудің ұсынылған режимінде қабылдаған ревматоидты артриті бар емделушілердің арасында инфликсимабқа антидене 8%-да анықталды. Псориаздық артирті бар Ремикейдті метотрексатпен біріктірілімде 5 мг/кг дозада немесе монотерапия режимінде қабылдаған емделушілердің арасында антидене 15% (метотрексат қабылдаған емделушілердің 4%-да, және басынан оны қабылдамаған емделушілердің 26%-да) анықталды. Препаратты демеуші ем режимінде қабылдаған, бір мезгілде иммунодепрессанттар қабылдаған Крон ауруы бар емделушілердегі Ремикейд препаратына антидене түзілуі негізінен емделушілердің 3,3%-да, және оларды қабылдамаған емделушілердің 13,3% -да бақыланған.

Препаратты эпизодты түрде қабылдаған емделушілердегі антидене түзілуінің жиілігі 2-3 есе жоғары болды. Методологиялық шектеулерге байланысты, талдаудың теріс нәтижелері Ремикейд препаратына антидене түзілуін жоққа шығара алмайды. Ремикейд препаратына антидененің жоғары титрі бар кейбір емделушілерде емнің тиімділігі төмендеуі бақыланған. Инфликсимабқа антидене псориазы бар, Ремикейдті иммуномодуляторсыз демеуші ем режимінде қабылдаған емделушілердің 28%-да анықталған («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз: «Инфузиялық реакциялар және өте жоғары сезімталдық реакциялары»).

Жұқпалар

Ремикейд препаратымен ем уақытында туберкулез, бактериялық жұқпалар, сепсисті және пневмонияны, инвазивті зеңдік, вирустық және басқа да оппортунистік жұқпаларды қосқандағы жағдайлар туралы хабарланған. Олардың кейбіреуі өліммен аяқталуға алып келген; өлім жағдайы 5%-дан асатын ең жиі оппортунистік жұқпалар - пневмоцистоз, кандидоз, листериоз және аспергиллез болды («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

Клиникалық зерттеулерге қатысу уақытында Ремикейд қабылдаған емделушілердің 36%-ы, және плацебо қабылдаған емделушілердің 25% жұқпаны емдеуді қажет етті.

Ревматоидты артриті бар емделушілердің қатысуымен жүргізілген клиникалық зерттеулерде пневмонияны қоса алғандағы күрделі жұқпалар даму жиілігі бір ғана метотрексатты, әсіресе 6 мг/кг басталатын дозаларда қабылдаған емделушілермен салыстырғанда Ремикейдті метотрексатпен біріктірілімде қабылдаған емделушілерде жоғары болды («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

Постмаркетингтік кезеңдегі өздігінен түскен хабарламаларға қарағанда күрделі жағымсыз әсерлер ішіндегі ең жиісі жұқпалар болды. Олардың кейбіреулері өліммен аяқталуға алып келді. Тіркелген өлім жағдайларының 50% жуығы жұқпалармен байланысты болды. Милиарлық және өкпеден тыс түрлерін қоса, кейбіреулері өліммен аяқталған туберкулез жағдайлары туралы хабарланған («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

Қатерлі жаңа түзілімдер және лимфопролиферативті бұзылулар

Ремикейд препаратымен емдеу уақытындағы клиникалық зерттеулерде (барлығы 5 780 емделушілер; 5 494 емделуші-жыл) ем аясында лимфома байқалмаған және лимфомдық емес қатерлі жаңа түзілімдердің 1 жағдайы байқалған плацебомен (1 600 емделушілер; 941 емделуші-жыл) ол кезде салыстырғанда лимфоманың 5 жағдайы және қан жүйесінің басқа да қатерлі ісігінің 26 жағдайы туралы тіркелген. Клиникалық зерттеулердегі қауіпсіздігін зерттеу кезіндегі Ремикейд препаратымен емдеудің 5 жылын қамтитын (6 234 емделуші-жыл; 3 210 емделушілер), лимфоманың 5 жағдайы және 38 лимфомды емес қатерлі жаңа түзілімдердің жағдайлары хабарланған.

Сондай-ақ постмаркетингтік кезең уақытында лимфомаларды қоса, қатерлі жаңа түзілімдердің жағдайлары («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз) хабарланған.

Орташа ауырлықтағы ӨСОА (барлық емделушілер шылым шегушілер және шылым шеккендер) бар емделушілердің қатысуымен жүргізілген сынақтық клиникалық зерттеулерде Ремикейдті ревматоидты артритті және Крон ауруын емдеуге ұсынылатын дозаларда 157 емделуші қабылдады. Қатерлі жаңа түзілім, лимфоманың 1 жағдайын қоса алғанда тоғыз емделушіде анықталды. Бақылаудың медианалық ұзақтығы 0,8 жасты құрады (даму жиілігі 5,7% [95% ДИ 2,65% - 10,6%]). Бақылау тобының 77 емделушісінің арасынан қатерлі жаңа түзілімнің бір жағдайы туралы хабарланған (бақылаудың медианалық ұзақтығы 0,8 жыл; даму жиілігі 1,3% [95% ДИ 0,03% - 7,0%]). Негізінен бұл өкпенің, бас пен мойынның қатерлі ісіктері болды.

Бұдан басқа, Крон ауруы және ойық жаралы колиті бар, постмаркетингтік кезеңде Ремикейд қабылдаған емделушілерде басым көпшілігі жасөспірімдерде және жас еркектерде бақыланған гепатолиенальді Т-жасушалы лимфомалардың сирек жағдайлары туралы хабарланған («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

Жүрек қызметінің жеткіліксіздігі

Ремикейд қабылдаған іркілісті жүрек жеткіліксіздігі (ІЖЖ) бар емделушілерде Ремикейд препаратын бағалауға бағытталған II фазасын зерттеуде әсіресе 10 мг/кг жоғарырақ дозада (ең жоғары нақтыланған дозадан екі есе жоғары) жүрек жеткіліксіздігі нашарлауына байланысты өлім жағдайы көбеюі байқалды. Бұл зерттеуде NYHA бойынша III-IV кластық (сол жақ қарынша лықсыту фракциясы ≤ 35%) ІЖЖ бар 150 емделуші Ремикейд препаратын 5 мг/кг, 10 мг/кг дозаларда 3 инфузия немесе плацебоны 6 апта бойына қабылдаған. 38 аптадан соң Ремикейд препаратымен ем қабылдаған 101 емделушінің 9 (2 -уі 5 мг/кг және 7-уі 10 мг/кг дозада) қайтыс болған, салыстырғанда плацебо тобынан 49 емделушінің 1-уі қайтыс болған.

Постмаркетингтік кезеңде идентификацияланған түрткі болған факторлар бар, сондай-ақ оларсыз Ремикейд препаратымен емдеу аясында жүрек жеткіліксіздігінің ушығуы туралы хабарлаулар түскен. Сондай-ақ постмаркетингтік кезеңде жүрек жеткіліксіздігінің бірінші білінген жағдайлары туралы, оның ішінде әуелден жүрек-қан тамырлары ауруларымен ауырмайтын емделушілердегі жүрек жеткіліксіздігінің бірінші білінген жағдайлары туралы сирек хабарланған. Бұндай емделушілердің бірнешеуі 50 жастан кіші жастағы категориядан болды.

Гепатобилиарлық жай-күй
Ремикейд препаратымен ем уақытындағы клиникалық зерттеулерде бауырдың ауыр зақымдалуына дейінгі үдеусіз АЛТ және АСТ деңгейінің орташа жоғарылауының эпизодтары тіркелген. АЛТ деңгейінің қалыптың жоғарғы шегінен (ҚЖШ) ≥ 5 есеге дейін жоғарылаған жағдайлары бақыланған (2 кестені қараңыз). Ремикейд қабылдаған емделушілерде аминотрансфераза (АСТ қарағанда АЛТ жиі) деңгейінің жоғарылауы (моноем немесе басқа иммунодепрессанттармен біріктірілім) тағайындау режиміне байланыссыз, бақылау тобындағы емделушілермен салыстырғанда жиірек анықталды. Көп жағдайларда аминотрансфераза деңгейінің ауытқуы уақытша болған; алайда емделушілердің біразында ол ұзағырақ болған. Негізінен, АЛТ және АСТ деңгейлерінің ауытқуы симптомсыз болды, Ремикейд препаратымен емді жалғастыруда немесе тоқтатуда болмаса қатарлас емді модификациялауда азайған немесе бастапқы деңгейіне қайтып келген. Постмаркетингтік кезеңдегі бақылауларда Ремикейд қабылдаған емделушілерде сарғаю және гепатит жағдайлары туралы (өте сирек) хабарланған; олардың кейбіреулері аутоиммундық сипатта болды («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

Антинуклеарлық фактор (АНФ)/ екі спиральді ДНҚ антидене (dsДНК)
Ремикейд препаратымен емдеу тобындағы АНФ теріс емделушілердің клиникалық зерттеулерде шамамен жартысы бастапқы бағалау кезінде оң статус алды, плацебо қабылдаған бес емделушінің бірімен салыстырғанда. Ремикейд қабылдаған 17% емделушілерде dsДНК антидене бірінші рет тіркелді, бұл кезде плацебо топтарында олар анықталмаған. Соңғы бағалау сәтінде dsДНК антидене Ремикейд қабылдаған 57% емделушілерде сақталған. Алайда жүйелі қызыл жегі және қызыл жегі сияқты синдромы жағдайларының жиілігі жоғары емес күйінде қалды («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

Балалық жастағы емделушілер

Ювенильді ревматоидты артриті бар емделушілер (ЮРА)
Белсенді ювенильді ревматоидты артриті бар, қосымша метотрексат қабылдаушы 120 емделуші (4 жастан 17 жасқа дейінгі) қатыстырылумен клиникалық зерттеулер жүргізілді. Ремикейд 3 немесе 6 мг/кг дозада 3-дозалы индукциялық режимде (0, 2, 6 немесе 14, 16, 20 аптада инфузия, тиісінше), содан соң демеуші ем режимінде метотрексатпен біріктірілімде (әрбір 8 апталық жиілікпен инфузия) тағайындалды.

Инфузиялық реакциялар
6 мг/кг дозалы топтағы емделушілердің 17,5% салыстырғанда ювенильді ревматоидты артриті бар 3 мг/кг дозалы топтағы емделушілердің 35% инфузиялық реакциялар туралы мәлімделген. Ремикейд препаратымен 3 мг/кг дозада емдеу тобында 60 емделушінің 4-де күрделі инфузиялық реакциялар туралы хабарланды, ал 3 емделушіде – болуы мүмкін анафилактикалық реакциялар туралы хабарланды (олардың екеуі күрделі инфузиялық реакцияларға жатқызылды). 6 мг/кг дозалы топта күрделі инфузиялық реакциялар 57 емделушінің 2-де анықталды, болжамды анафилактикалық реакциясы бар бір емделушіні қосқанда («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

Иммунногенділік
Ремикейд препаратына антидене түзілуі 6 мг/кг доза тобының емделушілерінің 12% салыстырғанда ЮРА бар 3 мг/кг доза тобының емделушілерінің 38% анықталды, 3 мг/кг дозалы топта, 6 мг/кг доза тобымен салыстырғанда антидене титрлері елеулі жоғары болды.

Жұқпалар
52 апта бойына 3 мг/кг доза қабылдаған балалардың 68% (41/60), 38 апта бойына 6 мг/кг дозада қабылдаған балалардың 65% (37/57), және 14 апта бойына плацебо қабылдаған балалардың 47% (28/60) жұқпалар туралы хабарланған («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз). Берілген клиникалық зерттеулер нәтижесі Ремикейд препаратын ЮРА қолдану туралы мәселені шешу үшін жеткіліксіз.

Балалардағы Крон ауруы
Крон ауруы бар балаларда келесі жағымсыз әсерлер туралы жиі мәлімделді (REACH зерттеуі, 5.1бөлімін қараңыз), Крон ауруы бар ересектермен салыстырғанда: анемия (10,7%), нәжісте қан болуы (9,7%), лейкопения (8,7%), гиперемия (8,7%), вирустық жұқпалар (7,8%), нейтропения (6,8%), сүйек сынуы (6,8%), бактериялық жұқпалар (5,8%) және аллергиялық респираторлық симптомдар (5,8%). Жағымсыз әсерлердің басқа да топтары одан әрі қарай талқыланады.

Инфузиялық реакциялар
REACH зерттеулерінде инфузилық реакциялар туралы рандомизделген емделушілердің 17% 8 аптада және 18% зерттеудің 12 аптасында хабарланған. Инфузиялық күрделі реакциялар бақыланбаған; екі субъектіде күрделі емес анафилактикалық реакциялар анықталған.

Иммунногенділік
Ремикейд препаратына антидене түзілуі балалардың 2,9% анықталған.

Жұқпалар
Жұқпалар туралы Ремикейд препаратымен ем қабылдаған REACH зерттеудегі емделушілердің 56,3% хабарланған. Әрбір 12 апта сайынғы жиілікпен салыстырғанда (73,6% және 38,0%,тиісінше) әрбір 8 апта сайын жиілікпен инфузия қабылдаған балаларда жұқпа жиі кездескен, жиілігі әрбір 8 апта сайынғы инфузиямен 3 емделушіде және демеуші ем режимінде әрбір 12 апта сайынғы жиілікпен инфузияда 4 емделушіде күрделі жұқпалар анықталған. Көбіне жоғары тыныс алу жолдарының жұқпасы және фарингит, ал күрделі жұқпадан - абсцесс туралы хабарланған. Пневмонияның үш жағдайы (1күрделі) және белдемелік теміреткінің 2 жағдайы (екеуі де күрделі емес) анықталған. Препаратты балаларда қолданудың постмаркетингтік кезеңінде мынадай күрделі жағымсыз әсерлер туралы өздігінен хабарлар алынған: қатерлі жаңа түзілімдер, оның ішінде гепатолиенальді Т-жасушалық лимфомалар, бауыр ферменттері белсенділігі деңгейінің өтпелі ауытқуы, қызыл жегіге ұқсас синдромдар және аутоантидене түзілуі («Айрықша нұсқаулар» және «Жағымсыз әсерлері» бөлімдерін қараңыз).

Балалардағы ойық жаралы колит
Негізінен, ойық жаралы колиті (С0168Т72) бар балаларды қатыстырумен зерттеулерде анықталған жағымсыз реакциялар және ойық жаралы колиті (АСТ 1 және АСТ 2) бар ересек емделушілерді қатыстырумен зерттеулерде анықталған жағымсыз реакциялар салыстырарлық болды. Зерттеулердегі С0168Т72 жиірек кездесетін жағымсыз реакциялар жоғарғы тыныс алу жолдарының жұқпасы, фарингит, іштің ауыруы, қызба және бас ауыруы. Жиірек туындайтын жағымсыз құбылыстар ойық жаралы колиттің барысының нашарлауы болды, препаратты әрбір 12 апта сайынғы сызба бойынша қабылдаушы емделушілерде препаратты әрбір 8 апта сайынғы сызба бойынша қабылдаушы емделушілерге қарағанда жиілігі жоғары болды.

Инфузияға байланысты реакциялар
Негізінен, ем қабылдаған 60 емделушінің 8 емделушісінде (13,3%) препарат инфузиясына бір немесе көптеу реакциялар анықталған: препаратты әрбір 8 апта сайынғы сызба бойынша қолданатын топтағы 22 (18,2%) емделушінің 4-уі және препаратты әрбір 12 апта сайынғы сызба бойынша қолданатын топтағы 23 (13,0%) емделушінің 3-уінде. Препарат инфузиясына күрделі реакциялар тіркелмеген. Препарат инфузиясына барлық реакциялар жеңіл немесе орташа қарқындылықта болды.

Иммуногенділік
Инфликсимабқа антидене 54-ші аптада 4 (7,7%) емделушіде анықталды.

Жұқпалар

С0168Т72 зерттеулерінде ем қабылдаған 60 емделушінің 31 (51,7%) жұқпалар диагностикаланған, және олардың 22 (36,7%) пероральді немесе парентеральді микробқа қарсы ем талап етілді. С0168Т72 зерттеулері барысында белгіленген жұқпалары бар емделушілердің үлесі Крон ауруы (REACH) бар балалар қатысқан зерттеулердегі сондай емделушілердің үлесімен салыстырмалы болды, бірақ ойық жаралы колиті (АСТ 1 және АСТ 2) бар ересектер қатысқан зерттеулердегі емделушілердің үлесіне қарағанда жоғары болды. С0168Т72 зерттеулерінде жұқпа туындаудың жалпы жиілігі әрбір 8 апта сайынғы сызба бойынша демеуші ем қабылдайтын топта 13/22 (59%) құрады және әрбір 12 апта сайынғы сызба бойынша қолданатын топта 14/23 (60,9%) құрады. Жоғарғы тыныс алу жолдарының жұқпасы (7/60 [12%]) және фарингит (5/60 [8%]) респираторлық жолдың жиірек белгіленетін жұқпасы болып табылады. Күрделі жұқпалар ем қабылдаған барлық емделушілердің 12% (7/60) диагностикаланды.

Бұл зерттеуге 6-дан 11 жасқа дейінгі (15/60 [25,0%] салыстырғанда 12-ден 17 жасқа дейінгі 45/60 [75,0%]) жас тобының емделушілері көп қатысқан. Кіші жастағы емделушілер тобында күрделі жағымсыз құбылыстар және жағымсыз құбылыстар дамитындықтан емді тоқтату жағдайлары ересек жастағы емделушілер тобына қарағанда көбірек белгіленген. Қауіпсіздікті бағалау аясында жағымсыз құбылыстар туындауына адам жасының әсері туралы қандай да бір белгілі қорытындылар жасау үшін әрбір қосалқы топтағы емделушілер саны аз болды. Сондай-ақ жұқпасы бар емделушілер үлесі жасы кіші зерттеуге қатысушылар тобында жоғары болды, бірақ бұл арада күрделі жұқпалары бар емделушілер үлесі екі жастағы топтарда салыстырмалы болды. Негізінен, препарат инфузиясына реакциялардың және жағымсыз құбылыстардың пайыздық мәнінің мөлшері 6-дан 11-ге және 12-ден 17 жасқа дейінгі жас топтарында салыстыруға келерлік болды.

Егде жастағы емделушілер (≥ 65 жас)
Ревматоидты артриті бар емделушілер қатысуымен жүрген клиникалық зерттеулерде Ремикейд препаратын метотрексатпен біріктірілімде емдеу уақытында күрделі жұқпалар жиілігі жастау емделушілермен (4,6%) салыстырғанда 65 жастан асқан (11,3%) емделушілерде жоғары болды. Бір ғана метотрексатпен емдеуде күрделі жұқпалар жиілігі жасы 65-тен асқан емделушілерде 5,2% құрады, ал жасы 65-тен кіші емделушілерде 3,7% құрады («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

Особые указания к применению

Для улучшения отслеживаемости биологических лекарственных препаратов, в документации пациента должны быть четко указаны торговая марка и номер партии применяемого препарата.

Инфузионные реакции и реакции гиперчувствительности

Введение препарата Ремикейд может привести к острым инфузионным реакциям, включая анафилактический шок, а также к реакциям гиперчувствительности замедленного типа (смотрите раздел «Побочные действия»).

Острые инфузионные реакции, включая анафилактические, могут развиваться во время инфузии (в течение нескольких секунд), а также в течение нескольких часов после нее. Острые инфузионные реакции требуют немедленного прекращения инфузии. Рядом должны находиться средства для их устранения, включая адреналин, антигистаминные препараты, кортикостероиды и воздуховод. Для профилактики легких и преходящих эффектов может проводиться премедикация, например, антигистаминными препаратами, гидрокортизоном и/или парацетамолом.

Во время лечения препаратом Ремикейд сообщалось о случаях образования антител, сопряженных с повышением частоты инфузионных реакций. Серьезные аллергические реакции составляли небольшую долю инфузионных реакций. Также наблюдалась взаимосвязь между образованием антител к препарату Ремикейд и снижением продолжительности ответа. Сопутствующее назначение иммуномодуляторов было связано с более низкой частотой образования антител к препарату Ремикейд и снижением частоты инфузионных реакций. Выраженность такого эффекта сопутствующей иммуномодуляторной терапии была выше при эпизодическом лечении, по сравнению с поддерживающей терапией. Риск образования антител выше у пациентов, прекращающих лечение иммунодепрессантами до или во время лечения препаратом Ремикейд. Антитела к инфликсимабу в образцах сыворотки удается обнаружить не всегда. Серьезные реакции требуют симптоматического лечения и прекращения лечения препаратом Ремикейдâ (смотрите раздел «Побочные действия»).

В клинических исследованиях сообщалось о реакциях гиперчувствительности замедленного типа. Доступные данные предполагают повышение риска их развития при увеличении междозового интервала. Пациенты должны быть информированы, что в случае развития каких-либо нежелательных явлений замедленного типа необходимо немедленно обратиться за медицинской помощью (смотрите раздел «Побочные действия»). Возобновление лечения после продолжительного перерыва требует тщательного наблюдения, в связи с возможным появлением признаков и симптомов реакции гиперчувствительности замедленного типа.

Инфекции

До, во время и после лечения препаратом Ремикейд должен проводиться всесторонний контроль на инфекционные заболевания, в том числе туберкулез. Так как препарат выводится из организма до шести месяцев, весь этот период следует продолжать тщательное наблюдение за пациентом. Серьезные инфекции или сепсис являются показаниями к прекращению лечения препаратом Ремикейд.

С особой осторожностью следует подходить к лечению пациентов с хроническими инфекциями или рецидивирующими инфекциями в анамнезе, в том числе пациентов с сопутствующей терапией иммунодепрессантами. Пациенты должны знать о потенциальных факторах риска развития инфекций и методах их профилактики.

Фактор некроза опухоли-альфа (ФНО-α) опосредует воспаление и модулирует клеточный иммунный ответ. В экспериментах было показано, что ФНО-α является неотъемлемым компонентом борьбы с внутриклеточными инфекциями. Клинический опыт показывает, что в некоторых случаях во время лечения препаратом Ремикейд происходит ослабление системы противоинфекционной защиты организма хозяина.

Следует отметить, что супрессия ФНО-α может маскировать симптомы инфекций, такие как лихорадка. Раннее распознавание атипичной клинической картины серьезных инфекций и типичной клинической картины редких и необычных инфекций чрезвычайно важны для своевременной постановки диагноза и назначения лечения.

Пациенты, получающие лечение ингибиторами ФНО-α, более восприимчивы к серьезным инфекциям. Во время лечения препаратом Ремикейдâ сообщалось о случаях заболевания туберкулезом, бактериальными инфекциями, включая сепсис и пневмонию, инвазивными грибковыми, вирусными и другими оппортунистическими инфекциями. Некоторые из них приводили к летальному исходу; самые частые оппортунистические инфекции со смертностью > 5% включают пневмоцистоз, кандидоз, листериоз и аспергиллез.

Случаи развития инфекций во время лечения препаратом Ремикейдâ требуют особого контроля и всесторонней диагностической оценки. При выявлении серьезной инфекции или сепсиса необходимо прекратить лечение препаратом Ремикейдâ и начать подходящую противомикробную или противогрибковую терапию до их регрессии.

Туберкулез

Во время лечения препаратом Ремикейд сообщалось о случаях активного туберкулеза. Это были в основном внелегочные формы туберкулеза, локальные или диссеминированные. До начала лечения препаратом Ремикейдâ всех пациентов необходимо обследовать на активные и неактивные («латентные») формы туберкулеза. С этой целью следует собрать подробный медицинский анамнез, включая анамнез заболевания или контакт с больными туберкулезом, а также выяснить, не проводилось ли лечение иммунодепрессантами. Все пациенты должны пройти соответствующие скрининговые тесты, например, кожный тест с туберкулином и рентгенографию грудной клетки (в соответствии с местными рекомендациями). Результаты такого обследования должны быть внесены в идентификационную карточку пациента. Лица, проводящие обследование, должны помнить о риске ложноотрицательных результатов кожной пробы с туберкулином, особенно у пациентов с тяжелыми заболеваниями или иммунодефицитом.

Активная форма туберкулеза является противопоказанием к лечению препаратом Ремикейд (смотрите раздел «Противопоказания»).

При подозрении на латентную форму туберкулеза пациента необходимо направить на консультацию к врачу с опытом лечения туберкулеза. Во всех нижеперечисленных случаях необходимо тщательно оценивать соотношение польза/риск лечения препаратом Ремикейд. Если диагностирована неактивная («латентная») форма туберкулеза, ее лечение должно быть начато до начала лечения препаратом Ремикейд, в соответствии с местными рекомендациями. Пациентам с несколькими или существенными факторами риска туберкулеза и отрицательным тестом на латентный туберкулез следует провести противотуберкулезную терапию до начала лечения препаратом Ремикейд. Противотуберкулезная терапия до начала лечения препаратом Ремикейд также показана пациентам с латентной или активной формами туберкулеза в анамнезе, не имеющим документального подтверждения проведения полноценного курса лечения. Все пациенты должны знать, что если во время или после лечения препаратом Ремикейд появится симптоматика, предполагающая туберкулез (например, постоянный кашель, кахексия/снижение веса, субфебрилитет), им необходимо обратиться за медицинской помощью.

Инвазивные грибковые инфекции
В случае развития серьезного системного заболевания на фоне лечения препаратом Ремикейд следует заподозрить инвазивные грибковые инфекции, такие как аспергиллез, кандидоз, пневмоцистоз, гистоплазмоз, кокцидиоидомикоз или бластомикоз. На ранних стадиях обследования таких пациентов следует проконсультироваться с врачом, имеющим опыт диагностики и лечения инвазивных грибковых инфекций. Чаще наблюдается картина диссеминированного заболевания. В некоторых случаях активных инфекций тесты на антигены и антитела могут быть отрицательными. Во время диагностического обследования необходимо продумать эмпирическую противогрибковую терапию с учетом риска тяжелых грибковых инфекций и самой противогрибковой терапии. Для пациентов, которые проживали или ездили в регионы, эндемичные по инвазивным грибковым инфекциям, таким как гистоплазмоз, кокцидиоидомикоз или бластомикоз, до начала лечения препаратом Ремикейдâ необходимо тщательно оценить его пользу и риск.

Фистульная форма болезни Крона
У пациентов с болезнью Крона, осложненной образованием гнойных свищей, терапия препаратом Ремикейд может быть начата только после элиминации источника возможных инфекций, в частности, абсцесса (смотрите раздел «Противопоказания»).

Рецидив хронического вирусного гепатита В (HBV)
Во время лечения ингибиторами ФНО-α, в том числе препаратом Ремикейд, сообщалось о случаях рецидива хронического вирусного гепатита В у пациентов, являющихся хроническими бактерионосителями. В некоторых случаях они приводили к смертельному исходу. До начала лечения препаратом Ремикейд обязательно следует проводить тест на HBV-инфекцию. Пациенты с положительным результатом теста направляются на консультацию к врачу, имеющему опыт лечения хронического вирусного гепатита В. Носителей HBV, нуждающихся в лечении препаратом Ремикейд, во время лечения и в течение нескольких месяцев после него необходимо контролировать на симптоматику острой HBV-инфекции. Данных по лечению носителей HBV противовирусными средствами в комбинации с ингибиторами ФНО-α, которое проводится в качестве профилактики рецидива хронического вирусного гепатита В (HBV), недостаточно. Рецидив HBV является показанием к прекращению лечения препаратом Ремикейдâ и начала эффективной противовирусной терапии, дополняемой необходимыми вспомогательными лечебными мероприятиями.

Гепатобилиарные нарушения
В рамках постмаркетингового применения препарата Ремикейд очень редко сообщалось о случаях желтухи и неинфекционного гепатита, в том числе с признаками аутоиммунного гепатита. Были выявлены единичные случаи печеночной недостаточности, которая прогрессировала до необходимости трансплантации печени или смертельного исхода. У пациентов с симптоматикой дисфункции печени необходимо оценивать степень ее поражения. При выявлении желтухи и/или повышения уровня АЛТ в ≥ 5 раз от верхней границы нормы следует прекратить лечение препаратом Ремикейд и провести тщательную оценку лабораторного отклонения.

Одновременное назначение ингибиторов ФНО-α и анакинры
В клинических исследованиях одновременного назначения анакинры с другим ингибитором ФНО-α, этанерцептом, сообщалось о случаях серьезных инфекций и нейтропении; при этом клинический эффект данной комбинации был не лучше, чем при монотерапии этанерцептом. Характер нежелательных явлений для комбинации этанерцепта с анакинрой позволяет предположить аналогичную токсичность комбинаций анакинры с другими ингибиторами ФНО-α. В этой связи применение препарата Ремикейд в комбинации с анакинрой не рекомендовано.

Одновременное назначение ингибитора ФНО-α и абатацепта
При изучении комбинаций ингибиторов ФНО-α с абатацептом в клинических исследованиях был выявлен более высокий риск инфекций, в том числе серьезных, по сравнению с ингибиторами ФНО-α в режиме монотерапии; при этом клиническая эффективность не возрастала. Применение препарата Ремикейд в комбинации с абатацептом не рекомендовано.

Смена биологических БМАРП
При переключении пациентов с одного иммунобиологического препарата на другой, созданных биотехнологическими методами необходимо продолжать контроль инфекционных заболеваний.

Вакцинации
У пациентов, получающих лечение ингибиторами ФНО-α, данные об ответе на вакцинацию живыми вакцинами и вторичной трансмиссии инфекций с живыми вакцинами отсутствуют. Одновременная вакцинация живыми вакцинами не рекомендована.

Аутоиммунные процессы
Относительный дефицит ФНО-α, развивающийся при лечении ингибиторами ФНО-α, может сыграть роль индуктора для иммунных процессов. Если после лечения препаратом Ремикейд у пациента появятся симптомы, напоминающие волчаночноподобный синдром, или будет определен положительный тест на антитела к двуспиральной (нативной) ДНК, лечение препаратом Ремикейд должно быть прекращено (смотрите раздел «Побочные действия»).

Неврологические явления
Во время лечения ингибиторами ФНО-α, включая Ремикейд, сообщалось о случаях впервые выявленных демиелинизирующих заболеваний ЦНС (рассеянный склероз, демиелинизирующих заболеваний периферической нервной системы, синдром Гийена-Барре), а также ухудшения симптомов и/или рентгенографической картины соответствующих заболеваний. Для пациентов с давно или недавно развившимися демиелинизирующими заболеваниями до начала лечения препаратом Ремикейд необходимо провести тщательную оценку пользы и риска лечения ингибиторами ФНО-α. Если заболевание развивается во время лечения препаратом Ремикейд, терапию следует прекратить.

Злокачественные новообразования и лимфопролиферативные расстройства

В контролируемой части клинических исследований ингибиторов ФНО-α частота развития злокачественных новообразований, включая лимфомы, была выше во время лечения ингибиторами ФНО-α, по сравнению с контрольной группой. В клинических исследованиях препарата Ремикейд по различным утвержденным показаниям частота лимфомы была выше во время лечения препаратом Ремикейд, по сравнению с предполагаемой частотой в общей популяции, однако в целом эта частота была невысокой. В рамках постмаркетингового применения ингибиторов ФНО-α также сообщалось о случаях развития лейкозов. У пациентов с длительно протекающим высокоактивным ревматоидным артритом фоновый риск развития лимфом и лейкозов повышен, что осложняет оценку риска.

В клиническом исследовании препарата Ремикейд с участием пациентов со средней и тяжелой степенью хронической обструктивной болезни легких (ХОБЛ) частота злокачественных новообразований была выше во время лечения препаратом Ремикейдâ, по сравнению с контрольной группой. Все пациенты были активными курильщиками, что возможно могло быть причиной ХОБЛ. Необходимо с осторожностью подходить к назначению лечения пациентам с повышенным риском злокачественных новообразований в связи с курением. Согласно имеющимся данным, во время лечения ингибиторами ФНО-α нельзя исключить риск развития лимфом или других злокачественных новообразований (смотрите раздел «Побочные действия»). Необходимо с осторожностью подходить к назначению лечения ингибиторами ФНО-α пациентам со злокачественными новообразованиями в анамнезе и к продолжению лечения пациентов с впервые выявленным злокачественным новообразованием.

Также следует проявлять осторожность при назначении препарата пациентам с псориазом, перенесшим интенсивную терапию иммунодепрессантами или продолжительную ПУВА-терапию. В течение постмаркетингового применения ингибиторов ФНО-α, в том числе препарата Ремикейд, у детей, подростков и молодых лиц (в возрасте до 22 лет), начавших получать лечение в возрасте до 18 лет, сообщалось о случаях развития злокачественных новообразований, некоторые из которых привели к смертельному исходу. Около половины всех случаев составляли лимфомы.

Также были диагностированы различные типы злокачественных опухолей, включая редкие, обычно развивающиеся при иммунодефицитах. У пациентов, получающих лечение ингибиторами ФНО-α, нельзя исключить риск развития злокачественных новообразований. Во время постмаркетингового применения ингибиторов ФНО-α, включая Ремикейд, сообщалось о редких случаях гепатолиенальной Т-клеточной лимфомы (HSTCL). Этот редкий тип Т-клеточной лимфомы протекает очень бурно и, как правило, приводит к смертельному исходу. Это были пациенты с болезнью Крона или язвенным колитом, в большинстве случаев подростки и молодые мужчины.

Все пациенты одновременно с инфузией препарата Ремикейд или непосредственно до нее получали азатиоприн или 6-меркаптопурин. Необходимо учитывать потенциальный риск использования комбинации азатиоприна или 6-меркаптопурина с препаратом Ремикейдâ. Поэтому, во время лечения препаратом Ремикейд нельзя исключить риск развития гепатолиенальной Т-клеточной лимфомы (смотрите разделы 4.2 и «Побочные действия»). Все пациенты с язвенным колитом, имеющие повышенный риск дисплазии или рака ободочной кишки (например, пациенты с длительно протекающим язвенным колитом или первичным склерозирующим холангитом), либо дисплазию или рак ободочной кишки в анамнезе должны регулярно обследоваться на дисплазию как до начала терапии, так и во время лечения. Обследование должно включать колоноскопию и биопсию, в соответствии с местными рекомендациями. Для оценки влияния лечения препаратом Ремикейд на риск развития дисплазии или рака ободочной кишки доступных данных недостаточно (смотрите раздел «Побочные действия»).

Так как вероятность повышения риска онкологии у пациентов с впервые выявленной дисплазией во время лечения препаратом Ремикейд не установлена, необходимо в каждом случае тщательно оценивать соотношение риска и пользы и рассмотреть вопрос о прекращении лечения препаратом Ремикейд.

Сердечная недостаточность
Лечение пациентов с легкой сердечной недостаточностью (I/II класса по NYHA) должно проводиться с осторожностью. Пациенты должны находиться под тщательным наблюдением, а при появлении новых симптомов сердечной недостаточности или ухудшении уже имеющихся лечение препаратом Ремикейд должно быть прекращено (смотрите разделы «Противопоказания» и «Побочные действия»).

Гематологические реакции
Во время лечения ингибиторами ФНО-α, в том числе препаратом Ремикейд, сообщалось о случаях панцитопении, лейкопении, нейтропении и тромбоцитопении. В случае развития симптоматики дискразии крови (патологическое изменение клеток крови или факторов свертываемости крови) (например, стойкой лихорадки, кровоподтеков, кровотечений, бледности) пациенты должны немедленно обращаться за медицинской помощью. У пациентов с подтвержденными значительными гематологическими отклонениями лечение препаратом Ремикейдâ должно быть прекращено.

Другое
Данные по безопасности препарата Ремикейд для пациентов, перенесших хирургические вмешательства, в том числе артропластику, ограничены. При подготовке к операции следует принять во внимание долгий период полураспада препарата Ремикейдâ. Если необходимо провести операцию во время лечения препаратом Ремикейд, следует провести обследование на наличие инфекции и принять надлежащие меры. Отсутствие ответа на лечение у пациентов с болезнью Крона может свидетельствовать о наличии фиксированных фиброзных стриктур, которые требуют хирургического вмешательства. Согласно доступным данным, Ремикейд не влияет на развитие этого осложнения.

Особые группы пациентов

Пожилые пациенты (≥ 65 лет)
Согласно наблюдениям, частота развития серьезных инфекций во время лечения препаратом Ремикейд выше у пациентов старше 65 лет, по сравнению с пациентами младше 65 лет. В нескольких случаях такие инфекции привели к смертельному исходу. При лечении пожилых пациентов следует помнить об особом риске развития инфекций (смотрите раздел «Побочные действия»).

Пациенты детского возраста
Препарат не рекомендуется использовать для лечения детей до 6 лет, поскольку для данной группы пациентов безопасность и эффективность препарата не была установлена.

Инфекции
В клинических исследованиях частота развития инфекций была выше у детей, чем у взрослых (смотрите раздел «Побочные действия»).

Вакцинации

Живые вакцины/Терапевтические инфекционные агенты
Применение живых вакцин может привести к развитию клинических инфекций, включая диссеминированные инфекции. Сочетанное применение живых вакцин и препарата Ремикейд не рекомендуется. Применение других терапевтических инфекционных агентов, таких как живые ослабленные бактерии (например, применение БЦЖ для инстилляций мочевого пузыря при терапии рака), также может привести к развитию клинической инфекции, включая диссеминированную инфекцию. Сочетанное применение терапевтических инфекционных агентов и препарата Ремикейдâ не рекомендуется.

Неживые вакцины
Дети с болезнью Крона должны пройти все вакцинации в соответствии с действующими рекомендациями до начала лечения препаратом Ремикейд.

Злокачественные новообразования и лимфопролиферативные нарушения

В течение постмаркетингового применения ингибиторов ФНО-α, в том числе препарата Ремикейд, у детей, подростков и молодых лиц (в возрасте до 22 лет), начавших получать лечение в возрасте до 18 лет, сообщалось о случаях развития злокачественных новообразований, некоторые из которых привели к смертельному исходу. Примерно в 50% случаев была диагностирована лимфома. Остальные злокачественные опухоли представляли различные типы, включая редкие, обычно связанные с иммунодефицитом. Поэтому, нельзя исключить риск развития злокачественных новообразований у детей и подростков, получающих лечение ингибиторами ФНО-α.

Во время постмаркетингового применения ингибиторов ФНО-α, включая Ремикейд, сообщалось о редких случаях гепатолиенальной Т-клеточной лимфомы (HSTCL). Этот редкий тип Т-клеточной лимфомы развивается очень бурно и, как правило, приводит к смертельному исходу. Это были пациенты с болезнью Крона или язвенным колитом, в основном подростки и молодые мужчины. Все пациенты во время инфузии препарата Ремикейдâ или непосредственно до нее получали азатиоприн или 6- меркаптопурин. Нельзя забывать о потенциальном риске комбинаций азатиоприна или 6-меркаптопурина с препаратом Ремикейдâ. Поэтому, во время лечения препаратом Ремикейдâ не исключается риск развития гепатолиенальной Т-клеточной лимфомы (смотрите разделы «Способ применения и дозы» и «Побочные действия»).

Беременность и период лактации

Женщины репродуктивного возраста
Женщины репродуктивного возраста должны соблюдать адекватные меры по контрацепции для предотвращения развития беременности, а также продолжать их соблюдение в течение не менее 6 месяцев после последнего введения инфликсмаба.

Беременность
Применение инфликсимаба во время беременности не рекомендуется. Назначать препарат во время беременности следует только в том случае, если потенциальная польза от его применения превышает потенциальный риск для плода. Инфликсимаб проникает через плаценту. Если инфликсимаб принимался во время беременности, то необходимо помнить, что после введения матери во время беременности моноклональных антител, блокирующих ФНО-α, антитела обнаруживались в течение до 6 месяцев в сыворотке рожденного ребенка. Таким образом, у таких детей может отмечаться повышенный риск инфекций.

Период лактации
Отсутствуют данные о проникновении инфликсимаба в молоко человека и его абсорбции в системный кровоток после приема внутрь. Поскольку у женщин с молоком экскретируются иммуноглобулины, грудное вскармливание на фоне терапии инфликсимабом, а также в течение не менее 6 месяцев после окончания терапии не рекомендуется.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Не влияет. Для улучшения отслеживаемости биологических лекарственных препаратов, в документации пациента должны быть четко указаны торговая марка и номер партии применяемого препарата.
Биологиялық дәрілік препараттарды қадағалауды жақсарту үшін емделушінің құжаттамасында қолданылатын препараттың саудалық белгісі және партия нөмірі анық көрсетілуі тиіс.

Инфузиялық реакциялар және өте жоғары сезімталдық реакциялары

Ремикейд препаратын енгізу анафилактикалық шокты қоса, сондай-ақ баяу типті өте жоғары сезімталдық реакцияларына, жедел инфузиялық реакцияларға алып келуі мүмкін («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз).

Жедел инфузиялық реакциялар, анафилактикалықты қоса, инфузия уақытында (бірнеше секунд бойына), сондай-ақ одан кейін бірнеше сағат бойына дамуы мүмкін. Жедел инфузиялық реакциялар инфузияны дереу тоқтатуды талап етеді. Қасыңызда бірге адреналин, антигистаминдік препараттар, кортикостероидтар және ауа өткізгішті қоса оларды жоюға арналған заттар болуы тиіс. Өкпенің және өтпелі әсерлердің алдын алу үшін премедикация жүргізілуі мүмкін, мысалы, антигистаминдік препараттармен, гидрокортизонмен және/немесе парацетамолмен.

Ремикейд препаратымен емдеу уақытында инфузиялық реакциялар жиілігі жоғарылауымен ілесетін антидене түзілу жағдайлары туралы хабарланған. Күрделі аллергиялық реакциялар инфузиялық реакциялардың көп емес үлесін құрады. Сондай-ақ Ремикейд препаратына антидене түзілуі мен жауап ұзақтығы төмендеуі арасындағы өзара байланыс анықталған. Иммуномодуляторларды қатарлас тағайындау Ремикейд препаратына антидене түзілуі жиілігі төмендеу болуына және инфузиялық реакциялар жиілігі төмендеуіне байланысты болды. Иммуномодуляторлардың қатарлас емінің бұндай әсерінің эпизодтық емдегі айқындығы демеуші емге қарағанда жоғары болды. Антидене түзілу қаупі Ремикейд препаратымен емге дейін немесе емдеу уақытында иммунодепрессанттармен емді тоқтататын емделушілерде жоғары. Инфликсимабқа антиденені сарысу үлгілерінде анықтау барлық уақытта мүмкін бола бермейді. Күрделі реакциялар симптоматикалық емді және Ремикейд препаратымен емді тоқтатуды талап етеді («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз).

Клиникалық зерттеулерде баяу типті өте жоғары сезімталдық реакциялары туралы хабарланды. Қол жетімді деректер дозалар аралығын ұлғайтуда олардың даму қаупі жоғарылайтынын болжайды. Қандай да бір баяу типті жағымсыз құбылыстар даму жағдайында дереу медициналық көмекке жүгіну керектігінен емделушілер хабардар болуы тиіс («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз). Ұзақ уақыттық үзілістен соң емді қайта жаңғырту баяу типті өте жоғары сезімталдық реакцияларының белгілері мен симптомдары пайда болуы мүмкіндігіне байланысты мұқият бақылауды талап етеді.

Жұқпалар

Ремикейд препаратымен емге дейін және емдеу уақытында, емдеуден кейін жұқпалы ауруларға, оның ішінде туберкулезге жан-жақты бақылау жүргізілуі тиіс. Препарат ағзадан алты айға дейін шығарылатындықтан, осы кезеңнің өне бойына емделушіні мұқият бақылау керек. Күрделі жұқпалар немесе сепсис Ремикейд препаратымен емдеуді тоқтатуға көрсетілім болып табылады.

Сыртартқысында созылмалы жұқпасы немесе қайталанатын жұқпалары бар, оның ішінде иммунодепрессантармен қатарлас емделушілерді емдеуге ерекше сақтықпен келу керек Емделушілер жұқпа даму қаупінің потенциалды факторлары және олардың алдын алу әдістері туралы білуі тиіс.

Альфа ісіктері некрозы факторының (ІНФ-α) қабынуға себеп болады және жасушалық иммундық жауапты модуляциялайды. Эксперименттерде ІНФ-α жасушаішілік жұқпалармен күрестің бөлінбейтін бөлшегі екені көрсетілген. Клиникалық тәжірибе Ремикейдпрепаратымен емдеу кезінде кейбір жағдайларда иесінің организмінде жұқпаға қарсы қорғаныс жүйесінің әлсіреуі жүретінін білдірді. ІНФ-α супрессиясының қызба сияқты жұқпалар симптомдарын бүркемелуі мүмкіндігін атап айту керек.

Күрделі жұқпалардың атипиялық клиникалық картиналарын және сирек және ерекше жұқпалардың типтік клиникалық картиналарын ертерек тану диагнозды мезгілінде қойып және ем тағайындау үшін ерекше маңызды.

ІНФ-α тежегіштерімен ем қабылдайтын емделушілер күрделі жұқпаларға бейімірек. Ремикейд препаратымен ем уақытында туберкулезбен, бактериялық жұқпамен, сепсис және пневмонияны, инвазивті зеңдермен, вирустық және басқа да оппортунистік жұқпаларды қоса ауыру жағдайлары туралы хабарланған. Олардың кейбіреулері өлімге соқтырған; өлімге соқтыратын ең жиі оппортунистік жұқпаларға > 5% пневмоцистоз, кандидоз, листериоз және аспергиллез жатады.

Ремикейд препаратымен ем уақытында жұқпа дамуының жағдайы ерекше бақылауды және жан жақты диагностикалық бағалауды талап етеді. Күрделі жұқпалар немесе сепсис анықталғанда Ремикейд препаратымен емдеуді тоқтату керек және олардың регрессиясына дейін микробқа қарсы және зеңге қарсы қолайлы ем бастау керек.

Туберкулез

Ремикейд препаратымен ем уақытында белсенді туберкулез жағдайлары туралы мәлімделген. Бұл негізінен туберкулездің өкпеден тыс, оқшауланған немесе диссеминирленген түрлері болды. Ремикейд препаратымен ем бастағанға дейін барлық емделушілерді туберкулездің белсенді және белсенді емес («латентті») түрлерін анықтауға зерттеу керек. Осы мақсатта толығырақ медициналық сыртартқы жинау керек, аурудың сыртартқысы немесе туберкулезбен ауыратындармен жанасуын қоса, сондай-ақ иммунодепрессанттармен емдеу жүргізілген-жүргізілмегенін анықтаған жөн. Барлық емделушілер тиісті скринингтік тест өтуі тиіс, мысалы, туберкулинмен тері тестісін және кеуде қуысының рентгенографиясын (жергілікті ұсыныстарға сай) жасау керек. Мұндай зерттеудің нәтижелері емделушінің сәйкестендірілген карточкасына енгізілуі тиіс. Зерттеу жүргізушілер, әсіресе ауыр аурулары немесе иммундық тапшылығы бар емделушілер туберкулинмен тері тестісінің жалғантеріс нәтижесінің қаупі туралы есте ұстауы тиіс.

Туберкулездің белсенді түрі бар болғанда Ремикейд препаратымен ем жүргізуге болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз).

Туберкулездің латентті түріне күдік болғанда емделушіні туберкулезді емдеу тәжірибесі бар дәрігерге кеңес алуға бағыттау қажет. Төменде аталған барлық жағдайларда Ремикейд препаратымен емдеудің пайда/қаупінің арақатынасын мұқият бағалау керек. Егер туберкулездің белсенді емес («латентті») түрі диагностикаланса оның емі жергілікті ұсыныстарға сай, Ремикейд препаратымен емдеу басталғанға дейін басталуы тиіс. Туберкулездің бірнеше немесе елеулі қауіп факторы бар және латентті туберкулезге теріс тестілі емделушілерге Ремикейд препаратымен емдеу басталғанға дейін туберкулезге қарсы ем жүргізілуі керек. Ремикейд препаратымен емдеу басталғанға дейінгі туберкулезге қарсы ем сондай-ақ емнің толыққанды курсы жүргізілгендігін растайтын құжаты жоқ, сыртартқысында туберкулездің латентті немесе белсенді түрі бар емделушілерге де көрсетілген. Егер Ремикейд препаратымен емдеу уақытында немесе емінен кейін туберкулез барын болжайтын симптоматика (мысалы, тұрақты жөтел, кахексия/салмақ төмендеуі, субфебрилитет ) білінсе олар медициналық көмекке жүгінуі керек екенін барлық емделушілер білуі тиіс.

Инвазивті зеңдік жұқпалар
Ремикейд препаратымен емдеу аясында күрделі жүйелік аурулар дамуы жағдайында аспергиллез, кандидоз, пневмоцистоз, гистоплазмоз, кокцидиоидомикоз немесе бластомикоз сияқты инвазивті зеңдік жұқпаларға күдік болуы мүмкін. Бұндай емделушілерге зерттеудің ерте сатыларында инвазивті зеңдік жұқпаларын диагностикалау және емдеуде тәжірибесі бар дәрігерден кеңес алуы керек. Аурудың диссеминацияланған картинасы жиі бақыланады. Кейбір белсенді жұқпа жағдайларында антиген мен антиденеге тесттер теріс болуы мүмкін. Диагностикалық зерттеу уақытында зеңге қарсы емнің өзін және ауыр зеңдік жұқпалар қаупін ескере отырып, зеңге қарсы эмпириялық емді ойластыру керек. Гистоплазмоз, кокцидиоидомикоз немесе бластомикоз сияқты инвазивті зеңдік жұқпалар бойынша эндемиялық аймақтарда тұратын немесе сол аймаққа барып келген емделушілер үшін Ремикейд препаратымен емді бастағанға дейін оның пайдасы мен қаупін мұқият бағалау керек.

Крон ауруының фистульді түрі
Іріңді жыланкөз түзілумен асқынған Крон ауруы бар емделушілерде Ремикейд препаратымен емдеу болуы мүмкін жұқпалар көзін, ішінара абсцессті элиминациялаудан кейін ғана басталуы мүмкін («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Жағымсыз әсерлері» бөлімдерін қараңыз).

Созылмалы вирусты В гепатитінің (HBV) рецидиві
ІНФ-α тежегіштерімен, оның ішінде Ремикейд препаратымен емдеу уақытында, созылмалы бактерия тасымалдаушы емделушілерде созылмалы вирусты В гепатиті рецидиві жағдайлары туралы хабарланған. Кейбір жағдайларда олар өлімге соқтырған. Ремикейд препаратымен емдеуді бастағанға дейін HBV-жұқпасына тестті міндетті түрде өту керек. Тесттің оң нәтижесі бар емделушілер созылмалы вирусты В гепатитін емдеуде тәжірибесі бар дәрігерге кеңес алуға жіберіледі. HBV тасымалдаушы, Ремикейд препаратымен емді қажет ететіндерді емдеу уақытында және одан кейінгі бірнеше ай бойына жедел HBV-жұқпалар симптоматикасына бақылау қажет. HBV тасымалдаушыларды созылмалы вирусты В гепатиті (HBV) рецидивінің алдын алуға ІНФ-α тежегіштерімен біріктірілімдегі вирусқа қарсы дәрілермен емдеу бойынша деректер жеткіліксіз. HBV рецидиві Ремикейд препаратымен емдеуді тоқтатуға көрсетілім және қажетті көмекші емдік шаралармен толықтырылатын вирусқа қарсы тиімді емнің басы болып табылады.

Гепатобилиарлық бұзылу
Ремикейд препаратын постмаркетингтік қолдану аясында сарғаю және жұқпалы емес гепатит жағдайлары, оның ішінде аутоиммундық гепатит белгілері туралы сирек хабарланған. Бауыр трансплантациясы қажеттігіне дейін үдеген немесе өліммен аяқталған бауыр жеткіліксіздігінің жекелеген жағдайлары анықталды. Бауыр дисфункциясының симптоматикасы бар емделушілерде оның зақымдану дәрежесін бағалау керек. Сарғаю және/немесе АЛТ деңгейінің қалыптың жоғарғы шегінен ≥ 5 жоғарылауы білінгенде Ремикейд препаратымен емдеуді тоқтату керек және зертханалық ауытқуды мұқият бағалау керек.

ІНФ -α тежегіштерін және анакинраларды бір уақытқа тағайындау
Клиникалық зерттеулерде анакинраны басқа ІНФ-α тежегіштерімен, яғни этанерцептпен бір уақытқа тағайындауда күрделі жұқпалар жағдайлары және нейтропения туралы хабарланған; бұл арада аталған біріктірілімнің клиникалық тиімділігі этанерцептпен моноем кезіндегіден жақсы болмаған. Этанерцептің анакинрамен біріктірілімінің жағымсыз әсерлер сипаты анакинраның басқа ІНФ-α тежегіштерімен біріктіріліміндегі уыттылығына ұқсас деп болжауға мүмкіндік береді. Осыған байланысты Ремикейд препаратын анакинрамен біріктірілімде қолдану ұсынылмайды.

ІНФ-α тежегіштерін және абатацепті бір уақытқа тағайындау
Клиникалық зерттеулерде ІНФ-α тежегіштерінің абатацептпен біріктірілімін зерттеуде жұқпалардың тым жоғары қаупі, оның ішінде моноем режиміндегі ІНФ-α тежегіштерімен салыстырғандағы күрделі түрлері анықталды; оның үстіне клиникалық тиімділігі жоғарыламаған. Ремикейд препаратын абатацептпен біріктірілімде қолдану ұсынылмайды.

Биологиялық МААРП ауысуы
Емделушілерді иммунобиологиялық бір препараттан биотехнологиялық әдістермен жасалған басқасына ауыстырғанда жұқпалы ауруларға бақылауды жалғастыру керек.

Вакцинациялар
ІНФ-α тежегіштерімен ем қабылдаған емделушілерде тірі вакциналармен вакцинацияға және жұқпаның тірі вакциналармен салдарлы трансмиссиясына жауабы туралы деректер жоқ. Бір мезгілде тірі вакциналармен вакцинация ұсынылмайды.

Аутоиммундық үдерістер
ІНФ-α тежегіштерімен емдеуде дамитын ІНФ-α салыстырмалы тапшылығы иммундық үдерістер үшін индуктор рөлін атқаруы мүмкін. Егер Ремикейдпрепаратымен емдеуден кейін емделушіде жегіге ұқсас синдромға ұқсайтын симптомдар пайда болса, немесе екі спиральді (нативті) ДНҚ антиденесіне оң тест анықталса Ремикейд препаратымен емдеу тоқтатылуы тиіс («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз).

Неврологиялық құбылыстар
ІНФ-α тежегіштерімен емдеу уақытында, Ремикейдті қоса, бірінші анықталған ОЖЖ демиелинизациялайтын ауруларының жағдайлары (жайылған склероз, шеткергі жүйке жүйесінің демиелинизациялайтын аурулары, Гийен-Барр синдромы), сондай-ақ симптомдарының нашарлауы және/немесе тиісті аурулардың рентгенографиялық картиналары туралы мәлімделген. Бұрынғы немесе жуырда дамыған демиелинизациялаушы аурулары бар емделушілерде Ремикейдпрепаратымен ем бастағанға дейін ІНФ-α тежегіштерімен емдеудің пайдасы және қаупін мұқият бағалауды жүргізу керек. Егер ауру Ремикейд препаратымен емдеу уақытында дамыса емді тоқтату керек.

Қатерлі жаңа түзілімдер және лимфопролиферативті бұзылыстар

ІНФ-α тежегіштерін клиникалық зерттеулердің бақыланатын бөлігінде лимфоманы қоса алғандағы қатерлі жаңа түзілімдердің даму жиілігі ІНФ-α тежегіштерімен емдеу кезінде бақылау тобымен салыстырғанда жоғары болды. Ремикейд препаратының клиникалық зерттеулерінде әртүрлі нақтыланған көрсетілімдер бойынша лимфома жиілігі Ремикейд препаратымен емдеу уақытында жалпы популяциядағы болжамды жиілікпен салыстырғанда жоғары болды, алайда негізінде бұл жиілік жоғары болмаған. Сондай-ақ ІНФ-α тежегіштерін постмаркетингтік қолдану аясында лейкоздар даму жағдайлары туралы мәлімделген.

Ұзақ ағымды белсенділігі жоғары ревматоидты артриті бар емделушілерде лимфома және лейкоздардың даму аясының қаупі жоғарылаған болып келеді, бұл қауіпті бағалауды күрделендіреді. Өкпенің орташа және ауыр дәрежелі созылмалы обструктивті ауруы (ӨСОА) бар емделушілердің қатысуымен жүргізілген Ремикейд препаратының клиникалық зерттеулерінде қатерлі жаңа түзілімдер жиілігі Ремикейд препаратымен емдеу уақытында бақылау тобымен салыстырғанда жоғары болды. Барлық емделушілер белсенді түрде темекі тартушылар болды, бұл ӨСОА себепшісі болуы мүмкін. Темекі шегуіне байланысты қатерлі жаңа түзілімдер қаупі жоғары емделушілерге ем тағайындауда сақ болу керек.

Қолда бар деректер бойынша, ІНФ-α тежегіштерімен емдеу уақытында лимфома немесе басқа да қатерлі жаңа түзілімдер даму қаупін жоққа шығаруға болмайды («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз). Сыртартқысында қатерлі жаңа түзілімдері бар емделушілерге ІНФ-α тежегіштерімен ем тағайындауға және алғаш білінген қатерлі жаңа түзілімдері бар емделушілерде емді жалғастыруға сақ болу керек. Сондай-ақ псориазы бар, иммунодепрессанттармен қарқынды ем өткерген немесе біршама ұзақ уақыт ПУВА-терапия қабылдаған емделушілерге препарат тағайындағанда абай болу керек.

ІНФ-α тежегіштерін постмаркетингтік қолдану кезеңінде, оның ішінде Ремикейд препаратын, балаларда, жасөспірімдер мен жастарда (22 жасқа дейінгі), ем қабылдауды 18 жасқа дейін бастаған, кейбіреуі өлімге алып келген қатерлі жаңа түзілімдер даму жағдайлары туралы мәлімделген. Барлық жағдайлардың жартысына жуығын лимфома құраған. Сондай-ақ қатерлі ісіктердің сирек кездесетіндерін қоса, әдетте иммунитет тапшылығында дамитын әртүрлі типтері диагностикаланған. ІНФ -α тежегіштерімен ем қабылдаушы емделушілерде қатерлі жаңа түзілімдер даму қаупін жоққа шығаруға болмайды. ІНФ-α тежегіштерін постмаркетингтік қолдану кезеңінде, Ремикейдті қоса, гепатолиенальді Т-жасушалық лимфоманың (HSTCL) сирек жағдайлары туралы хабарланған.

Т-жасушалық лимфоманың сирек бұл типі өте қарқынды жүреді, әдетте өлімге әкеп соқтырады. Бұл Крон ауруы немесе ойық жаралы колиті бар емделушілер болды, көп жағдайда жасөспірімдер және жас ер адамдар. Барлық емделушілер Ремикейд препараты инфузиясымен бір мезгілде немесе дәл соған дейін азатиоприн немесе 6-меркаптопурин қабылдаған. Азатиоприн немесе 6-меркаптопуриннің Ремикейд препаратымен біріктірілімін пайдаланудың потенциалды қаупін ескеру керек. Сондықтан Ремикейд препаратымен емдеу уақытында гепатолиенальді Т-жасушалық лимфомалар даму қаупін жоққа шығаруға болмайды. («Жағымсыз әсерлері» және 4.2 бөлімін қараңыз).

Дисплазияның немесе жиектік ішек обырының (мысалы, ұзақ жүретін ойық жаралы колиті немесе біріншілік склерозданатын холангиті бар емделушілер) жоғары қаупі бар ойық жаралы, болмаса сыртартқысында дисплазия немесе жиектік ішек обырының жоғары қаупі бар барлық емделушілер дисплазияға ем басталғанға дейін, сондай-ақ емдеу уақытында ұдайы зерттелуі тиіс. Зерттеу ішіне жергілікті ұсыныстарға сай колоноскопия және биопсия енуі тиіс. Ремикейд препаратымен емдеудің дисплазия немесе жиектік ішек обырының даму қаупіне әсерін бағалау үшін қол жетімді деректер жеткіліксіз («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз).

Ремикейд препаратымен емдеу уақытында бірінші білінген дисплазиясы бар емделушілерде онкология қаупі жоғарылауының ықтималдығы анықталмағандықтан әрбір жағдайда қауіп және пайда арақатынасын мұқият бағалау керек және Ремикейд препаратымен емдеуді тоқтату туралы мәселені қарастыру керек.

Жүрек жеткіліксіздігі
Жүректің жеңіл жеткіліксіздігі бар емделушілерді емдеу (NYHA бойынша I/II класс) сақтықпен жүргізілуі тиіс. Емделушілер мұқият бақылауда болуы тиіс, жүрек жеткіліксіздігінің жаңа симптомдары пайда болғанда немесе осыған дейінгі симптомдарының нашарлауында Ремикейд препаратымен емдеу тоқтатылуы тиіс («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Жағымсыз әсерлері» бөлімдерін қараңыз).

Гематологиялық реакциялар
ІНФ-α тежегіштерімен, оның ішінде Ремикейд препаратымен емдеу уақытында панцитопения, лейкопения, нейтропения және тромбоцитопения жағдайлары туралы хабарланған. Қан дискразиясы симптоматикалары дамуы жағдайында (қан жасушаларының патологиялық өзгерістері немесе қан ұю факторларының патологиялық өзгерістері) (мысалы, тұрақты қызба, қанталаулар, қан кетулер, бозаңдану) емделушілер дереу медициналық көмекке жүгінуі тиіс. Нақтыланған елеулі гематологиялық ауытқулары бар емделушілерде Ремикейд препаратымен ем тоқтатылуы тиіс.

Басқалары
Хирургиялық араласуларды, оның ішінде артропластиканы өткерген емделушілер үшін Ремикейд препаратының қауіпсіздігі бойынша деректері шектеулі. Операцияға дайындықта Ремикейд препаратының жартылай ыдырау кезеңінің ұзақтығын ескеру керек. Егер Ремикейд препаратымен ем уақытында операция жасау керек болса жұқпаның болуына зерттеу жасалу және тиісті шаралар қолдану керек. Крон ауруы бар емделушілерде емге жауап болмауы хирургиялық араласуларды талап ететін бекітілген фиброзды стриктураға айғақ болуы мүмкін. Қол жетімді деректерге сай, Ремикейд бұл асқынудың дамуына әсер етпейді.

Емделушілердің ерекше тобы

Егде емделушілер (≥ 65 жас)
Бақылауларға қарағанда, Ремикейд препаратымен ем уақытында күрделі жұқпалар дамуының жиілігі 65 жастан кіші емделушілермен салыстырғанда 65 жастан асқан емделушілерде жоғары. Бірнеше жағдайларда бұндай жағдайлар өлімге алып келген. Егде емделушілерді емдеуде жұқпалар дамуының ерекше қаупін есте ұстау керек («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз).

Балалық жастағы емделушілер
Препаратты 6 жасқа дейінгі балаларды емдеу үшін пайдалану ұсынылмайды, өйткені препараттың аталған топ емделушілері үшін қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған.

Жұқпалар
Клиникалық зерттеулерде жұқпаның даму жиілігі ересектерге қарағанда балаларда жоғары болды («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз).

Вакцинациялар

Тірі вакциналар/Емдік жұқпалы агенттер
Тірі вакциналарды қолдану диссеминацияланған жұқпаны қоса, клиникалық жұқпа дамуына алып келуі мүмкін. Тірі вакцина мен Ремикейд препаратын үйлестіріп қолдану ұсынылмайды. Тірі әлсіретілген бактериялар сияқты (мысалы, обырды емдеуде қуықты инстилляциялау үшін БЦЖ қолдану) сияқты басқа емдік жұқпа агенттерін қолдану да сол сияқты диссеминирленген жұқпаны қоса, клиникалық жұқпа дамуына алып келуі мүмкін. Емдік жұқпалы агенттерді және Ремикейд препаратын үйлестіріп қолдану ұсынылмайды.

Тірі емес вакциналар
Крон ауруы бар балалар Ремикейд препаратымен ем бастағанға дейін қолданыстағы ұсыныстарға сай барлық вакцинацияларды өтуі тиіс.

Қатерлі жаңа түзілімдер және лимфопролиферативті бұзылу

ІНФ-α тежегіштерін постмаркетингтік қолдану кезеңінде, оның ішінде Ремикейд препараты бар, балаларда, жасөспірімдер мен жастарда (22 жасқа дейінгі), ем қабылдауды 18 жасқа дейін бастаған, кейбіреуі өлімге алып келген қатерлі жаңа түзілімдер даму жағдайлары туралы мәлімделген. Шамамен 50% жағдайда лимфома диагностикаланған. Қалған қатерлі ісіктер сирек кездесетіндерін қоса, әдетте иммунитет тапшылығымен байланысты болатын әртүрлі типтер көрінісінде болды. Сондықтан ІНФ-α тежегіштерімен ем қабылдаушы балалар мен жасөспірімдерде қатерлі жаңа түзілімдер даму қаупін жоққа шығаруға болмайды.

ІНФ-α тежегіштерін постмаркетингтік қолдану кезеңінде, оның ішінде Ремикейд те бар, гепатолиенальді Т-жасушалық лимфоманың (HSTCL) сирек жағдайлары туралы мәлімделген. Т-жасушалық лимфомалардың бұл сирек типтері өте қарқынды дамиды және, әдетте өлімге алып келеді. Крон ауруы бар немесе ойық жаралы колиті бар емделушілер, негізінен жасөспірімдер мен жастар болды. Барлық емделушілер Ремикейд препаратымен инфузия кезінде немесе дәл соған дейін азатиоприн немесе 6- меркаптопурин қабылдаған. Азатиоприн немесе 6-меркаптопуриннің Ремикейд препаратымен біріктірілімінің потенциалды қаупі туралы ұмытуға болмайды. Сондықтан Ремикейд препаратымен емдеу кезінде гепатолиенальді Т-жасушалық лимфомалар даму қаупі жоққа шығарылмайды («Қолдану тәсілі және дозалары» және «Жағымсыз әсерлері» бөлімдерін қараңыз).

Жүктілік және лактация кезеңі

Бала көтеретін жастағы әйелдер
Бала көтеретін жастағы әйелдер жүктіліктің дамуын болдырмау үшін контрацепцияның талапқа сай шараларын сақтауы тиіс, сондай-ақ инфликсимабты соңғы енгізуден кейін 6 айдан кем емес уақыт бойына оны сақтауды жалғастыру керек.

Жүктілік
Инфликсимабты жүктілік уақытында қолдану ұсынылмайды. Препаратты жүктілік уақытында оны қолданудың потенциалды пайдасы ұрыққа төнетін потенциалды қауіптен артық болатын жағдайларда ғана тағайындау керек. Инфликсимаб плацента арқылы өтеді. Егер инфликсимаб жүктілік уақытында қабылданса, мынаны есте ұстау керек: жүктілік кезінде анасына ІНФ-α бөгейтін моноклональді антидене енгізуден кейін антидененің туылған баланың сарысуында 6 айға дейінгі уақыт бойына анықталғанын есте ұстау керек. Осылайша бұл балаларда жұқпаның жоғары қаупі анықталуы мүмкін.

Лактация кезеңі
Ішке қабылдағаннан кейін инфликсимабтың адам сүтіне өтуі және оның қан ағыны жүйесіне сіңуі туралы деректер жоқ. Әйелдерде сүтпен иммуноглобулиндер экскрецияланатындықтан, инфликсимаб емінің аясында бала емізу, сондай-ақ ем аяқталғаннан кейін 6 айдан кем емес уақыт бойына ұсынылмайды.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Әсер етпейді.

Дозировка и способ применения

Индукционная терапия
Лечение препаратом Ремикейд может назначить только квалифицированный врач, имеющий достаточный опыт диагностики и лечения ревматоидного артрита, воспалительных заболеваний кишечника, анкилозирующего спондилоартрита, псориатического артрита или псориаза. Ремикейд должен вводиться внутривенно. Инфузии препарата могут проводиться только квалифицированными медицинскими сотрудниками, знакомыми с возможными осложнениями при внутривенном введении препарата. Проходящим лечение пациентам необходимо выдать аннотацию к лекарству и особую идентификационную карточку пациента. На время лечения препаратом Ремикейдâ следует скорректировать сопутствующую терапию, например, кортикостероидами и иммунодепрессантами.

Режим дозирования

Взрослые (≥ 18 лет)

Ревматоидный артрит
Внутривенная инфузия в дозе 3 мг/кг и дополнительные инфузии в дозе 3 мг/кг на 2 и 6 неделях после первой инфузии, затем каждые 8 недель. Ремикейд должен назначаться в комбинации с метотрексатом. Согласно доступным наблюдениям, клинический ответ обычно развивается в течение 12 недель после начала лечения. В случае неполного ответа на лечение или его потерю по завершении упомянутого периода можно рассмотреть вариант поэтапного повышения дозы, примерно по 1,5 мг/кг, максимум до 7,5 мг/кг каждые 8 недель. Возможен и вариант назначения препарата по 3,5 мг/кг каждые 4 недели. При достижении адекватного ответа следует продолжать лечение в выбранной дозе и с выбранной частотой. Следует тщательно рассмотреть целесообразность продолжения терапии у пациентов, не достигающих терапевтического эффекта в первые 12 недель лечения или после корректировки дозы.

Средняя и тяжелая степень болезни Крона в активной фазе
Внутривенная инфузия в дозе 5 мг/кг и дополнительная инфузия в дозе 5 мг/кг через 2 недели. В случае отсутствия ответа после 2 доз лечение препаратом Ремикейд должно быть прекращено. Доступные данные не поддерживают продолжение лечения препаратом Ремикейд у пациентов, не достигающих ответа в течение 6 недель после первой инфузии.

Варианты продолжения терапии у отвечающих на лечение пациентов:
  • Поддерживающая терапия: дополнительная инфузия в дозе 5 мг/кг через 6 недель после первоначальной дозы, затем каждые 8 недель или
  • Повторное применение препарата: инфузия в дозе 5 мг/кг при возобновлении симптоматики (смотрите пункт «Повторное применение препарата» ниже и раздел «Особые указания»).
  • Хотя сравнительных данных недостаточно, доступные ограниченные данные для пациентов, изначально ответивших на дозу 5 мг/кг, но утративших этот ответ, указывают на возможность его восстановления при повышении дозы (смотрите раздел «Фармакодинамика»). С особой осторожностью следует подходить к рассмотрению вопроса о продолжении терапии у пациентов, не достигающих терапевтической пользы после корректировки дозы.
Фистульная форма болезни Крона в активной фазе
Внутривенная инфузия в дозе 5 мг/кг и дополнительные инфузии в дозе 5 мг/кг на 2 и 6 неделях после первой инфузии. При отсутствии ответа после 3 доз, лечение препаратом Ремикейдâ должно быть прекращено.

Варианты продолжения терапии у отвечающих на лечение пациентов:
  • Поддерживающая терапия: дополнительные инфузии в дозе 5 мг/кг каждые 8 недель или
  • Повторное применение препарата: инфузия в дозе 5 мг/кг при возобновлении симптоматики, затем инфузии в дозе 5 мг/кг каждые 8 недель (смотрите пункт «Повторное применение препарата» ниже и раздел «Особые указания»).
Хотя сравнительных данных недостаточно, доступные ограниченные данные для пациентов, изначально ответивших на дозу 5 мг/кг, но утративших этот ответ, указывают на возможность его восстановления при повышении дозы (смотрите раздел «Фармакодинамика»). Следует тщательно рассмотреть целесообразность продолжения терапии у пациентов, не достигающих терапевтического эффекта после корректировки дозы.

Опыт возобновления терапии после рецидива симптоматики у пациентов с болезнью Крона ограничен, а данные сравнительной оценки соотношения польза/риск альтернативных стратегий продолжения терапии недостаточные.

Язвенный колит
Внутривенная инфузия в дозе 5 мг/кг и дополнительные инфузии в дозе 5 мг/кг на 2 и 6 неделях после первой инфузии, затем каждые 8 недель. Согласно доступным данным, клинический ответ обычно развивается в течение 14 недель после начала лечения, то есть, после введения трех доз. Следует тщательно рассмотреть целесообразность продолжения терапии у пациентов, не достигающих терапевтического эффекта в этот период времени.

Анкилозирующий спондилоартрит
Внутривенная инфузия в дозе 5 мг/кг и дополнительные инфузии в дозе 5 мг/кг на 2 и 6 неделях после первой инфузии, затем каждые 6-8 недель. Если ответ не развивается до 6-ой недели (то есть, после введения 2 доз), лечение препаратом Ремикейд должно быть прекращено.

Псориатический артрит
Внутривенная инфузия в дозе 5 мг/кг и дополнительные инфузии в дозе 5 мг/кг на 2 и 6 неделях после первой инфузии, затем каждые 8 недель.

Псориаз
Внутривенная инфузия в дозе 5 мг/кг и дополнительные инфузии в дозе 5 мг/кг на 2 и 6 неделях после первой инфузии, затем каждые 8 недель. Если ответ не развивается до 14-ой недели (то есть, после введения 4 доз), лечение препаратом Ремикейд должно быть прекращено.

Повторное применение препарата (реиндукционная терапия) пациентам с болезнью Крона и ревматоидным артритом
В случае рецидива симптоматики можно повторно ввести Ремикейд в течение 16 недель после последней инфузии. В клинических исследованиях реакции гиперчувствительности замедленного типа были редкими и происходили после перерыва в лечении препаратом Ремикейд менее 1 года (смотрите разделы «Особые указания» и «Побочные действия»). Данные о безопасности и эффективности повторного введения препарата после перерыва в лечении препаратом Ремикейд более 16 недель отсутствуют. Это касается пациентов с болезнью Крона и ревматоидным артритом.

Повторное применение препарата пациентам с язвенным колитом
Безопасность и эффективность повторного введения препарата в режиме, отличном от одного раза в 8 недель, не установлена (смотрите разделы «Особые указания» и «Побочные действия»).

Повторное применение препарата пациентам с анкилозирующим спондилоартритом
Безопасность и эффективность повторного введения препарата в режиме, отличном от одного раза каждые 6-8 недель, не установлена (смотрите разделы «Особые указания» и «Побочные действия»).

Повторное применение препарата пациентам с псориатическим артритом
Безопасность и эффективность повторного введения препарата в режиме, отличном от одного раза каждые 8 недель, не установлена (смотрите разделы «Особые указания» и «Побочные действия»).

Повторное применение препарата пациентам с псориазом
Имеющийся ограниченный опыт введения однократной дозы препарата Ремикейдâ пациентам с псориазом, не получавшим препарат больше 20 недель, говорит о снижении эффективности лечения и повышение частоты развития инфузионных реакций легкой и средней степени тяжести, по сравнению с исходным индукционным режимом (смотрите раздел «Фармакодинамика»). Ограниченный опыт возобновления лечения в реиндукционном режиме после внезапного обострения заболевания свидетельствует о повышении частоты инфузионных реакций, включая серьезные, по сравнению с 8-недельной поддерживающей терапией (смотрите раздел «Побочные действия»).

Повторное применение препарата при различных показаниях
В случае если поддерживающая терапия была прервана и возникает необходимость возобновить лечение, использование реиндукционного режима не рекомендовано (смотрите раздел «Побочные действия»). В этих случаях рекомендуется ввести однократную дозу препарата Ремикейдâ и перейти к поддерживающей терапии, которая описана выше.

Пожилые пациенты (≥ 65 лет)
Специальных исследований препарата Ремикейдâ с участием пожилых пациентов не проводилось. В клинических исследованиях отсутствовали значимые возрастные различия клиренса или объема распределения лекарственного препарата. У пожилых пациентов корректировка дозы не требуется (смотрите раздел «Фармакокинетика»). Более подробная информация о безопасности препарата Ремикейдâ у пожилых пациентов приведена в разделах «Особые указания» и «Побочные действия».

Пациенты с нарушениями функции почек и/или печени
В этих группах пациентов Ремикейдâ не изучался. Рекомендации по дозировке отсутствуют (смотрите раздел «Фармакокинетика»).

Пациенты детского возраста

Болезнь Крона (у детей в возрасте от 6 до 17 лет)
Внутривенная инфузия в дозе 5 мг/кг и дополнительные инфузии в дозе 5 мг/кг на 2 и 6 неделях после первой инфузии, затем каждые 8 недель. Для поддержания клинического эффекта некоторым пациентам требуется короткий перерыв между введением препарата, а другим – наоборот, более продолжительный междозовый интервал. Доступные данные не поддерживают продолжение лечения препаратом Ремикейдâ у детей и подростков, не отвечающих на лечение в течение первых 10 недель (смотрите раздел «Фармакодинамика»). Безопасность и эффективность препарата Ремикейдâ у детей с болезнью Крона в возрасте младше 6 лет не изучались. Полученные к настоящему моменту фармакокинетические данные представлены в разделе «Фармакокинетика», но составить рекомендации по оптимальной схеме применения препарата у детей в возрасте до 6 лет не представляется возможным.

Язвенный колит (у детей в возрасте от 6 до 17 лет)
5 мг/кг в виде внутривенной инфузии с последующим дополнительным введением в дозе 5 мг/кг в виде инфузии через 2 и 6 недель после первой инфузии, затем каждые 8 недель. Имеющиеся данные не подтверждают целесообразность дополнительного применения препарата Ремикейд у детей, у которых не наблюдается ответа на терапию в течение первых 8 недель применения препарата (см. раздел «Фармакодинамика»). Безопасность и эффективность препарата Ремикейд у детей с болезнью Крона в возрасте младше 6 лет не изучались. Полученные к настоящему моменту фармакокинетические данные представлены в разделе «Фармакокинетика», но составить рекомендации по оптимальной схеме применения препарата у детей в возрасте до 6 лет не представляется возможным.

Псориаз
Безопасность и эффективность применения препарат Ремикейд у детей и подростков с псориазом в возрасте до 18 лет к настоящему времени не установлена. Полученные к настоящему моменту данные представлены в разделе «Фармакокинетика», но составить рекомендации по оптимальной схеме применения препарата не представляется возможным.

Ювенильный идиопатический артрит, псориатический артрит и анкилозирующий спондилоартрит
Полученные к настоящему моменту данные представлены в разделе «Фармакокинетика», но составить рекомендации по оптимальной схеме применения препарата не представляется возможным.

Ювенильный ревматоидный артрит
Полученные к настоящему моменту данные представлены в разделах «Побочные действия» и «Фармакокинетика», но составить рекомендации по оптимальной схеме применения препарата не представляется возможным.

Пациенты с нарушениями функции почек и/или печени
В этих группах пациентов Ремикейд не изучался. Рекомендации по дозировке отсутствуют (смотрите раздел «Фармакокинетика»).

Способ введения
Ремикейд должен вводиться внутривенно в течение 2 часов. В течение минимум 1-2 часов после инфузии пациенты должны наблюдаться на острые инфузионные реакции. Рядом должны находиться средства для их устранения, в том числе адреналин, антигистаминные препараты, кортикостероиды и воздуховод. Иногда проводится премедикация, которая может включать антигистаминные препараты, гидрокортизон и/или парацетамол, а для снижения риска инфузионных реакций, особенно если они уже развивались раньше, проводится более медленная инфузия (смотрите раздел «Особые указания»).

Снижение времени инфузии при различных показаниях у взрослых
У тщательно отобранных взрослых пациентов, нормально перенесших как минимум 3 первые 2-часовые инфузии препарата Ремикейд (индукционная фаза) и получающих поддерживающую терапию, можно рассмотреть вопрос о сокращении продолжительности следующих инфузий до не менее 1 часа. Если сокращение времени инфузии повлечет за собой инфузионные реакции, в последующем скорость введения препарата следует снизить. Сокращение продолжительности инфузии препарата в дозах > 6 мг/кг не изучалось (смотрите раздел «Побочные действия»).

Инструкции по приготовлению и введению препарата приведены в следующем разделе «Особые меры предосторожности при обращении и утилизации».

Особые меры предосторожности при обращении и утилизации

1. Рассчитайте необходимую дозу и число флаконов. Один флакон препарата Ремикейд содержит 100 мг инфликсимаба. Вычислите необходимый общий объем восстановленного раствора препарата Ремикейд.

2. В асептических условиях добавьте в каждый из флаконов по 10 мл воды для инъекций с помощью шприца с иглой №21 или меньшего калибра (≤ 0,8 мм) с целью восстановления его содержимого. Снимите съемный колпачок, протрите верхнюю часть флакона ватой, пропитанной 70%-ным спиртом. Вставьте иглу шприца во флакон через середину резиновой пробки и направьте струю воды для инъекций по стеклянной стенке флакона. Не используйте флакон при отсутствии в нем вакуума. Вращая флакон, аккуратно перемешайте раствор для растворения лиофилизированного порошка. Следует избегать продолжительных и интенсивных манипуляций. НЕ ВЗБАЛТЫВАЙТЕ СОДЕРЖИМОЕ ФЛАКОНА! При разведении возможно вспенивание раствора. Позвольте восстановленному раствору постоять 5 минут. Проверьте, чтобы раствор был от бесцветного до светло-желтого цвета и опалесцировал. В растворе могут образовываться мелкодисперсные полупрозрачные частицы, так как инфликсимаб является белком. Не используйте раствор, если он содержит непрозрачные частицы, имеет необычный цвет или какие-либо инородные включения.

3. Доведите общий объем восстановленного раствора препарата Ремикейд до 250 мл, добавляя 0,9% раствор натрия хлорид для инфузий. Для этого из стеклянного флакона или инфузионного мешка, который содержит 250 мл 0,9% раствора натрия хлорида, извлекают объем равный объему восстановленного раствора препарат Ремикейдâ. Медленно добавьте весь объем восстановленного раствора препарата Ремикейдâ в 250-мл инфузионный флакон или инфузионный мешок. Аккуратно размешайте.

4. Вводите раствор для внутривенного введения в течение рекомендованного времени (смотрите раздел «Способ применения и дозы»). Для процедуры подходят инфузионные системы со встроенным стерильным апирогенным фильтром с низким уровнем связывания белка (с размером пор не более 1,2 микрометра). Так как продукт не содержит консервантов, раствор для инфузий должен быть введен в течение 3 часов с момента восстановления и разбавления. Если этапы восстановления и разведения проводятся в асептических условиях, раствор для инфузий Ремикейдâ должен быть использован в течение 24 часов хранения при 2-8ºС. Неиспользованный раствор не пригоден для повторного применения.

5. Исследований физико-биохимической совместимости для оценки возможности одновременного назначения препарата Ремикейдâ с другими препаратами не проводилось. Ремикейдâ нельзя вводить одновременно с другими препаратами по одному внутривенному катетеру.

6. Оцените внешний вид препарата на инородные примеси и окраску. Не используйте препарат, если обнаружите видимые непрозрачные включения, изменения окраски или инородные примеси.

Неиспользованный продукт и отходные материалы должны быть утилизированы в соответствии с местными требованиями.
Индукциялық терапия
Ремикейд препаратымен емдеуді ревматоидты артритты, ішектің қабыну ауруларын, шорбуынданатын спондилоартритты, псориаздық артритті немесе псориазды тек диагностикалау мен емдеуде жеткілікті тәжірибесі бар мамандандырылған дәрігер ғана тағайындайды. Ремикейд көктамыр ішіне енгізілуі тиіс. Препарат инфузиясы препаратты көктамыр ішіне енгізудегі болуы мүмкін асқынулармен таныс тек мамандандырылған медицина қызметкерлерімен жүргізілуі мүмкін. Ем қабылдап жүрген емделушілерге дәріге аннотация беру керек және емделушінің ерекше идентификациялық карточкасын беру керек. Ремикейд препаратымен емдеу уақытында қатарлас емді түзету керек, мысалы кортикостероидтармен және иммунодепрессанттармен.

Дозалау режимі

Ересектер(≥ 18 жас)

Ревматоидты артрит
Бірінші инфузиядан кейін 2 және 6 аптасында, содан соң әрбір 8 аптада 3 мг/кг дозада көктамырішілік инфузия және 3 мг/кг дозада қосымша инфузия. Ремикейд метотрексатпен біріктірілімде тағайындалуы тиіс. Белгілі бақылауларға қарағанда, клиникалық жауап әдетте ем басталғаннан кейін 12 апта бойына дамиды. Емге жауап толық болмаған жағдайда немесе ол жоғалған жағдайда аталған кезең аяқталғанда дозаны кезең-кезеңімен, шамамен 1,5 мг/кг, әрбір 8 аптада ең жоғарысы 7,5 мг/кг дейін жоғарылату вариантын қарастыру керек. Препараттың әрбір 4 аптада 3,5 мг/кг тағайындалуы мүмкін варианты да бар. Талапқа сай жауапқа қол жеткенде емді таңдап алынған дозада және таңдалған жиілікпен жалғастыру керек. Емнің алғашқы 12 аптасында немесе доза түзеткен соң емдік әсерге қол жеткізілмеген емделушілерде емді жалғастырудың дұрыстығын мұқият саралау керек.

Белсенді фазадағы Крон ауруының орташа және ауыр дәрежесі
2 аптадан соң 5 мг/кг дозада көктамырішілік инфузия және 5 мг/кг дозада қосымша инфузия. Жауап болмаған жағдайда 2 дозадан кейін Ремикейд препаратымен емдеуден кейін ем тоқтатылуы тиіс. Қол жетімді деректер бірінші инфузиядан кейін 6 апта бойына жауап алынбаған емделушілерде Ремикейд препаратымен емді жалғастыруды қолдамайды.

Емге жауабы бар емделушілердегі емді жалғастыру варианттары:
  • Демеуші ем: бастапқы дозадан кейін 6 аптадан соң 5 мг/кг дозада қосымша инфузия, содан кейін әрбір 8 апта немесе
  • Препаратты қайта қолдану: симптоматикасы жаңғыруында 5 мг/кг дозада инфузия ( «Препаратты қайта қолдану» пунктінен төмен және «Айырықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).
  • Салыстыратын деректер жеткіліксіз болса да, 5 мг/кг дозаға басында жауап берген, бірақ бұл жауапты жоғалтқан емделушілер үшін шектеулі қол жетімді деректер, дозаны жоғарылатуда оны қалпына келтіру мүмкіндігін көрсетеді («Фармакодинамика» бөлімін қараңыз). Дозаны түзетуден кейін емдік әсерге қол жеткізбеген емделушілерде емді жалғастыру туралы мәселені қарастыруға ерекше сақтықпен келу керек.
Белсенді фазадағы Крон ауруының фистульді түрі
Бірінші инфузиядан кейінгі 2 және 6 аптадан соң 5 мг/кг дозада көктамырішілік инфузия және 5 мг/кг дозада қосымша инфузия. 3 дозадан кейін жауап болмаған жағдайда Ремикейд препаратымен ем тоқтатылуы тиіс.

Емге жауап беретін емделушілерде емді жалғастыру варианттары:
  • Демеуші ем: әрбір 8 апта сайын қосымша инфузия 5 мг/кг дозада немесе
  • Препаратты қайта қолдану: симптоматикасы жаңғыруында 5 мг/кг дозада инфузия, содан соң әрбір 8 апта сайын 5 мг/кг дозада инфузия («Препаратты қайта қолдану» пунктінен төмен және «Айырықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).
  • Салыстыратын деректер жеткіліксіз болса да, 5 мг/кг дозаға басында жауап берген, бірақ бұл жауапты жоғалтқан емделушілер үшін шектеулі қол жетімді деректер, дозаны жоғарылатуда оны қалпына келтіру мүмкіндігін көрсетеді («Фармакодинамика» бөлімін қараңыз). Дозаны түзетуден кейін емдік әсерге қол жеткізбеген емделушілерде емді жалғастырудың дұрыстығын мұқият саралау керек.
Крон ауруы бар емделушілерде рецидив симптоматикаларынан кейін емді жаңғырту тәжірибесі шектеулі, емді жалғастырудың альтернативті стратегиясының қауіп/пайда арақатынасы салыстырмалы бағалауларының деректері жеткіліксіз.

Ойық жаралы колит
Бірінші инфузиядан кейінгі 2 және 6 аптада 5 мг/кг дозада көктамырішілік инфузия және 5 мг/кг дозада қосымша инфузия, содан соң әрбір 8 апта сайын. Қолда бар деректерге сәйкес, әдетте клиникалық жауап ем басталғаннан кейін 14 апта бойына дамиды, яғни үш доза енгізгеннен кейін. Осы уақыт аралығында емдік әсерге қол жеткізбеген емделушілерде емді жалғастырудың дұрыстығын мұқият саралау керек.

Шорбуынданатын спондилоартрит
Бірінші инфузиядан кейінгі 2 және 6 аптада 5 мг/кг дозада көктамырішілік инфузия және 5 мг/кг дозада қосымша инфузия, содан соң әрбір 6-8 апта сайын. Егер жауап 6-шы аптаға дейін дамымаса (яғни 2 доза енгізген соң) Ремикейд препаратымен ем тоқтатылуы тиіс.

Псориаздық артрит
Бірінші инфузиядан кейінгі 2 және 6 аптада 5 мг/кг дозада көктамырішілік инфузия және 5 мг/кг дозада қосымша инфузия, содан соң әрбір 8 апта сайын.

Псориаз
Бірінші инфузиядан кейінгі 2 және 6 аптада 5 мг/кг дозада көктамырішілік инфузия және 5 мг/кг дозада қосымша инфузия, содан соң әрбір 8 апта сайын. Егер жауап 14-ші аптаға дейін дамымаса (яғни 4 доза енгізген соң) Ремикейдпрепаратымен ем тоқтатылуы тиіс.

Крон ауруы және ревматоидты артриті бар емделушілерде препаратты (реиндукциялық терапия) қайта қолдану
Симптоматикаларының қайталануы жағдайында соңғы инфузиядан кейін 16 апта бойына Ремикейдті қайта енгізуге болады. Клиникалық зерттеулерде баяу түрдегі өте жоғары сезімталдық реакциялары сирек болды және бұл Ремикейд препаратымен емді тоқтатқаннан кейін 1 жылға жетпейтін уақытта болды («Айрықша нұсқаулар» және «Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз). Ремикейд препаратымен 16 аптадан астам емдеуден кейінгі үзілістен соң препаратты қайта енгізудің қауіпсіздігі мен тиімділігі туралы деректер жоқ. Бұл Крон ауруы бар және ревматоидты артритты емделушілерге қатысты.

Препаратты ойық жаралы колиті бар емделушілерге қайта қолдану
Препаратты 8 аптада бір рет қабылдау режимінен айырмасы бар басқа режимде қайта енгізудің қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған («Айрықша нұсқаулар» және «Жағымсыз әсерлері» бөлімдерін қараңыз).

Препаратты шорбуынданатын спондилоартриті бар емделушілерге қайта қолдану
Препаратты әрбір 6 - 8 аптада бір рет қабылдау режимінен айырмасы бар басқа режимде қайта енгізудің қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған («Айрықша нұсқаулар» және «Жағымсыз әсерлері» бөлімдерін қараңыз).

Псориаздық артриті бар емделушілерге препаратты қайта қолдану
Препаратты әрбір 8 аптада бір рет қабылдау режимінен айырмасы бар басқа режимде қайта енгізудің қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған («Айрықша нұсқаулар» және «Жағымсыз әсерлері» бөлімдерін қараңыз).

Псориазы бар емделушілерге препаратты қайта қолдану
Препаратты 20 аптадан астам қабылдамаған, псориазы бар емделушілердегі Ремикейдпрепаратының бір реттік дозасын енгізудің шектеулі тәжірибесі бастапқы индукциялық режиммен салыстырғанда ем тиімділігінің төмендегені және ауырлық дәрежесі жеңіл және орташа инфузиялық реакциялар даму жиілігінің жоғарылағанын білдіреді («Фармакодинамика» бөлімін қараңыз). Аурудың кенет асқынуынан кейінгі емді реиндукциялық режимде қайта жаңғыртудың шектеулі тәжірибесі күрделіні қоса, 8 апталық демеуші еммен салыстырғанда инфузиялық реакциялардың жиілігі жоғарылағаны туралы куәландырады («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз).

Әртүрлі көрсетілімдерде препаратты қайта қолдану
Демеуші ем үзіліп қалған жағдайда және емді жаңғырту қажеттігі туындаса, реиндукциялық режимді пайдалану ұсынылмайды («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз). Бұл жағдайда Ремикейд препаратының бір реттік дозасын енгізу және жоғарыда сипатталған демеуші емге көшу ұсынылады.

Егде емделушілер (≥ 65 жас)
Егде емделушілерді қатысуымен Ремикейд препаратын арнайы зерттеу жүргізілмеген. Клиникалық зерттеулерде дәрілік препараттың клиренсі немесе таралу көлемінде жасқа байланысты елеулі айырмашылық болмаған. Егде емделушілерде дозаны түзету талап етілмейді («Фармакокинетика» бөлімін қараңыз). Егде емделушілердегі Ремикейд препаратының қауіпсіздігі туралы толығырақ ақпарат «Айрықша нұсқаулар» және «Жағымсыз әсерлері» бөлімдерінде келтірілген.

Бүйрек және/немесе бауыр қызметі бұзылуы бар емделушілер
Емделушілердің бұл тобында Ремикейд зерттелмеген. Дозалау бойынша ұсыныстар ( «Фармакокинетика» бөлімін қараңыз) жоқ.

Балалар жасындағы емделушілер

Крон ауруы (6 жастан 17 жасқа дейінгі балаларда)
Бірінші инфузиядан кейінгі 2 және 6 аптада 5 мг/кг дозада көктамырішілік инфузия және 5 мг/кг дозада қосымша инфузия, содан соң әрбір 8 апта сайын. Клиникалық әсерін ұстап тұру үшін кейбір емделушілерге препарат енгізу аралығында қысқа үзіліс жасау талап етіледі, ал басқаларынан -керісінше доза аралығы неғұрлым ұзағырақ болуы талап етіледі. Қол жетімді деректер бастапқы 10 апта бойына емге жауап бермеген балалар мен жасөспірімдерде Ремикейд препаратымен емдеуді жалғастыруды қолдамайды ( «Фармакодинамика» бөлімін қараңыз). Крон ауруы бар 6 жастан кіші балаларда Ремикейд препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі зерттелмеген. Дәл осы сәтке дейінгі алынған фармакокинетикалық деректер «Фармакокинетика» бөлімінде келтірілген, бірақ 6 жасқа дейінгі балаларда препаратты оңтайлы қолданудың сызбасы бойынша ұсыныстар құрастыру мүмкін болмай тұр.

Ойық жаралы колит (6 жастан 17 жасқа дейінгі балаларда)
Бірінші инфузиядан кейінгі 2 және 6 аптадан соң 5 мг/кг дозада көктамырішілік инфузия түрінде соңынан 5 мг/кг дозада инфузия түрінде қосымша енгізу, содан соң әрбір 8 апта сайын. Қолда бар деректер препаратты қолданудағы бастапқы 8 апта бойына емге жауап бермеген балалар мен жасөспірімдерде Ремикейд препаратымен емдеуді жалғастыруды қолдамайды («Фармакодинамика» бөлімін қараңыз). Ойық жара колиті бар 6 жастан кіші балаларда Ремикейд препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі зерттелмеген. Дәл осы сәтке дейінгі алынған фармакокинетикалық деректер «Фармакокинетика» бөлімінде келтірілген, бірақ 6 жасқа дейінгі балаларда препаратты оңтайлы қолданудың сызбасы бойынша ұсыныстар құрастыру мүмкін болмай тұр.

Псориаз
18 жасқа дейінгі псориазы бар балалар мен жасөспірімдерде Ремикейд препаратын қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі осы уақытқа дейін анықталмаған. Дәл осы уақытқа дейін алынған деректер «Фармакокинетика» бөлімінде көрсетілген, бірақ препаратты оңтайлы қолданудың сызбасы бойынша ұсыныстар жасау мүмкін болмай отыр.

Ювенильді идиопатиялық артрит, псориаздық артрит және шорбуынданатын спондилоартрит
Дәл осы уақытқа дейін алынған деректер «Фармакокинетика» бөлімінде көрсетілген, бірақ препаратты оңтайлы қолданудың сызбасы бойынша ұсыныстар жасау мүмкін болмай отыр.

Ювенильді ревматоидты артрит
Дәл осы уақытқа дейін алынған деректер «Жағымсыз әсерлері» және «Фармакокинетика» бөлімдерінде көрсетілген, бірақ препаратты оңтайлы қолданудың сызбасы бойынша ұсыныстар жасау мүмкін болмай отыр.

Бүйрек және/немесе бауыр қызметі бұзылуы бар емделушілер
Бұл топтардағы емделушілерде Ремикейд зерттелмеген. Дозалау бойынша ұсыныстар жоқ («Фармакокинетика» бөлімін қараңыз).

Енгізу тәсілі
Ремикейд көктамыр ішіне 2 сағат бойы енгізілуі тиіс. Емделушілер инфузиядан кейін кемінде 1-2 сағат бойына жедел инфузиялық реакцияларға бақылануы тиіс. Қасында оларды жоюға арналған дәрілер, оның ішінде адреналин, антигистаминдік препараттар, кортикостероидтар және ауа жіберетін құрал болуы тиіс. Кейде құрамына антигистаминдік препараттар, гидрокортизон және/немесе парацетамол енуі мүмкін премедикация жүргізіледі, ал инфузиялық реакциялар қаупін төмендету үшін, әсіресе ол ертерек дамыған болса, баяуырақ инфузия жүргізіледі («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

Ересектердегі әртүрлі көрсетілімдегі инфузия уақытының төмендеуі
Ремикейд препаратының бірінші 2 сағаттық инфузияның кемінде 3 қалыпты өткерген (индукциялық фаза) және демеуші ем қабылдайтын мұқият таңдалған ересек емделушілерде келесі инфузияның ұзақтығын 1 сағаттан кем емес уақытқа дейін қысқарту туралы мәселені қарастыру мүмкіндігі бар. Егер инфузия уақытын қысқарту соңынан инфузиялық реакциялар болса, бұдан кейін препарат енгізудің жылдамдығын төмендету керек. Препараттың > 6 мг/кг дозасындағы инфузия ұзақтығын қысқарту зерттелмеген («Жағымсыз әсерлері» бөлімін қараңыз).

Препаратты дайындау және енгізу бойынша нұсқаулық «Қолдану және жоюдың ерекше сақтық шараларының» келесі бөлімінде келтірілген.

Қолдану және жоюдың ерекше сақтық шаралары

1. Қажетті дозаны және құтылар санын есептеңіз. Ремикейд препаратының бір құтысы ішінде 100 мг инфликсимаб бар. Ремикейд препаратының қалпына келтірілген ерітіндісінің қажетті жалпы көлемін есептеңіз.

2. Ішіндегіні қалпына келтіру мақсатында инъекцияға арналған суды 10 мл –ден құтылардың әрқайсысына №21 немесе кішілеу калибрлі (≤ 0,8 мм) инелі еккіш көмегімен асептикалық жағдайларда қосыңыз. Алынатын қалпақшаны шешіп алыңыз, құтының жоғарғы бөлігін 70%-дық спирт сіңірілген мақтамен сүртіңіз. Резеңке тығын ортасы арқылы құтыға еккіш инесін салыңыз және инъекцияға арналған судың ағынын құтының шыны қабырғаларымен бағыттаңыз. Вакуум болмаған жағдайда құтыны пайдалануға болмайды. Құтыны айналдыра отырып, лиофилизацияланған ұнтақты ерітуге арналған ертіндіні мұқият араластырыңыз. Ұзақ және интенсивті манипуляциялардан аулақ болу керек. ҚҰТЫНЫҢ ІШІНДЕГІСІН ШАЙҚАМАҢЫЗ! Сұйылтқанда ерітіндінің көпіршіктенуі мүмкін. Қалпына келтірілген ерітіндінің 5 минут тұра тұруына мүмкіндік беріңіз. Ерітіндінің түссізден ашық-сарыға дейінгі түсте және бозаңданатын болуын тексеріңіз. Инфликсимаб ақуыз болып табылатындықтан ерітіндіде ұсақ дисперсиялы жартылай мөлдір бөлшектер түзілуі мүмкін. Егер оның құрамында мөлдір емес бөлшектер болса, түсі әдеттегіден өзгеше немесе қандай да бір басқа қосылыстар болса ерітіндіні пайдаланбаңыз.

3. Ремикейд препараты қалпына келтірілген ерітіндісінің жалпы көлемін инфузияға арналған натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісін қоса отырып, 250 мл дейін жеткізіңіз. Бұл үшін ішінде 250 мл натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісі бар шыны құтыдан немесе инфузиялық қапшықтан, Ремикейд препаратының қалпына келтірілген ерітіндісінің көлеміне тең көлемді шығарады. Ремикейд препаратының қалпына келтірілген ерітіндісінің барлық көлемін 250-мл инфузиялық құтыға немесе инфузиялық қапшыққа баяу қосыңыз. Ұқыпты түрде араластырыңыз.

4. Көктамыр ішіне енгізуге арналған ерітіндіні ұсынылған уақыт бойына енгізіңіз («Қолдану тәсілі және дозалары» бөлімін қараңыз). Емшараға ақуыздар байланысуының төмен деңгейімен (тесіктерінің мөлшері 1,2 микрометрден аспайтын) стерильді апирогенді сүзгі орнатылған инфузиялық жүйе сәйкес келеді. Өнім құрамында консервант жоқ болғандықтан, инфузияға арналған ерітінді қалпына келтіріліп және сұйылтылған сәттен бастап 3 сағат ішінде енгізілуі тиіс. Егер қалпына келтіру және сұйылту сатылары асептикалық жағдайларда жүргізілсе, Ремикейдтің инфузияға арналған ерітіндісі 2-8ºС сақталған жағдайда 24 сағат ішінде пайдаланылуы тиіс. Пайдаланылмаған ерітінді қайта қолдануға жарамсыз.

5. Ремикейд препаратын басқа препараттармен бір мезгілге тағайындау мүмкіндігін бағалау үшін үйлесімділіктің физикалық-биохимиялық зерттеулері жүргізілмеген. Ремикейдті бір мезгілде басқа препараттармен бір көктамырішілік катетермен енгізуге болмайды.

6. Препараттың сыртқы түрін басқа қоспалар мен бояуын көріп бағалаңыз. Препаратты егер көзге көрінетін мөлдір емес қосылыстар тапсаңыз, бояуы өзгергенін немесе басқа қоспалар байқасаңыз пайдаланбаңыз.

Пайдаланылмаған өнімдер және қалдық материалдар жергілікті талаптарға сай утилизациялануы тиіс.

Взаимодействие с лекарствами

При проведении инфузий смешивать раствор препарата Ремикейд с другими препаратами не разрешается. Исследование взаимодействий не проводилось.

Согласно доступным данным, одновременное назначение метотрексата и других иммуномодуляторов пациентам с ревматоидным артритом, псориатическим артритом и болезнью Крона приводит к снижению образования антител к инфликсимабу и повышает концентрацию инфликсимаба в плазме. Однако эти результаты нельзя считать точными в связи с ограничениями методов определения инфликсимаба и антител к инфликсимабу в сыворотке крови.

Кортикостероиды, видимо, не оказывают клинически значимого влияния на фармакокинетику инфликсимаба.

Применение препарата Ремикейд в комбинации с анакинрой или абатацептом не рекомендовано (смотрите раздел «Особые указания»).

Также во время лечения препаратом Ремикейд не рекомендовано проводить вакцинацию живыми вакцинами (смотрите раздел «Особые указания»).
Инфузия жүргізуде Ремикейд препараты ерітіндісін басқа препараттармен араластыруға рұқсат етілмейді. Өзара әрекеттесуіне зерттеу жүргізілмеген.

Қол жетімді деректерге сай, метотрексатты және басқа да иммуномодуляторларды ревматоидты артриті, псориаздық артриті және Крон ауруы бар емделушілерге бір уақытқа тағайындау инфликсимабқа антидене түзілуінің төмендеуіне алып келеді және инфликсимабтың плазмадағы концентрациясын жоғарылатады. Алайда бұл нәтижелерді қан сарысуындағы инфликсимабты және инфликсимабқа антидене анықтаудың әдістемелерінің шектеулілігіне байланысты дәл деп санауға болмайды,

Кортикостероидтар, шамасы, инфликсимабтың фармакокинетикасына клиникалық мәнді әсер етпейді.

Ремикейд препаратын анакинрамен немесе абатацептпен біріктірілімде қолдану ұсынылмайды («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз).

Сондай-ақ Ремикейд препаратымен емдеу кезінде тірі вакциналармен вакцинация жүргізу («Айрықша нұсқаулар» бөлімін қараңыз) ұсынылмайды.

Передозировка ремикейдом в порошке

О случаях передозировки не сообщалось. Согласно наблюдениям, однократные дозы препарата до 20 мг/кг не токсичны.
Артық дозалану жағдайлары туралы хабарланбаған. Бақылауларға сай, препараттың 20 мг/кг дейінгі бір реттік дозасы уытты емес.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Однократные внутривенные инфузии инфликсимаба в дозах 1, 3, 5, 10 или 20 мг/кг приводили к дозозависимому повышению максимальной концентрации в сыворотке крови (Cmax) и площади под кривой концентрация - время (AUC).

Объем распределения в равновесном состоянии (медиана Vd от 3,0 до 4,1 литра) не зависел от введенной дозы, указывая на преимущественное распределение инфликсимаба в сосудистом русле. Временной зависимости фармакокинетики не наблюдалось. Из-за невозможности проследить путь инфликсимаба (т.к. это IgG), пути выведения лекарственного средства неизвестны. Неизмененный инфликсимаб не обнаружен в моче. Никаких значимых различий клиренса или объема распределения, связанных с возрастом или весом пациентов с ревматоидным артритом выявлено не было. Фармакокинетических исследований инфликсимаба с участием пожилых пациентов проведено не было, как и исследований с участием пациентов с заболеваниями печени или почек.

При введении однократных доз 3, 5 или 10 мг/кг медианные показатели Cmax составляли 77, 118 и 277 мкг/мл, соответственно. Медиана конечного периода полураспада при этих дозах варьировала от 8 до 9,5 дней. У большинства пациентов инфликсимаб определялся в сыворотке крови, по меньшей мере, на протяжении 8 недель после введения рекомендуемой однократной дозы 5 мг/кг для пациентов с болезнью Крона и при введении поддерживающей дозы 3 мг/кг в режиме каждые 8 недель для пациентов с ревматоидным артритом.

Повторное применение инфликсимаба (пациентами с фистулообразующей формой болезни Крона в дозе 5 мг/кг на 0, 2 и 6 неделях, пациентам с ревматоидным артритом в дозах 3 или 10 мг/кг каждые 4 или 8 недель) сопровождалось незначительным накоплением инфликсимаба в сыворотке крови после второй дозы. В дальнейшем клинически значимого накопления препарата не наблюдалось. У большинства пациентов с фистулообразующей формой болезни Крона инфликсимаб определялся в сыворотке крови в течение 12 недель (диапазон от 4 до 28 недель) после начала терапии.

Пациенты детского возраста
Результаты популяционного фармакокинетического анализа по данным, полученным у пациентов с неспецифическим язвенным колитом (n*=60), болезнью Крона (n=112), ювенильным ревматоидным артритом (n=117) и болезнью Кавасаки (n=16) в возрастном диапазоне от 2 месяцев до 17 лет, продемонстрировали нелинейную зависимость уровня воздействия инфликсимаба от массы тела. После применения препарата Ремикейдâ в дозе 5 мг/кг по схеме каждые 8 недель прогностическое медианное равновесное воздействие инфликсимаба (площадь под кривой «концентрация в плазме – время» в равновесном состоянии AUCss) у детей в возрасте от 6 до 17 лет оказалось приблизительно на 20% ниже, чем прогностическое медианное равновесное воздействие препарата у взрослых. Прогностическое медианное значение AUCss у детей в возрасте 2 лет - < 6 лет было примерно на 40% меньше, чем у взрослых, хотя число обследованных пациентов было ограниченным.

*n- количество обследованных пациентов
Инфликсимабты 1, 3, 5, 10 немесе 20 мг/кг дозаларында бір рет көктамырішілік инфузиямен енгізу қан сарысуындағы (Cmax) ең жоғары концентрациясының және концентрация - уақыт (AUC) қисығы астындағы ауданның дозаға тәуелді жоғарылауына алып келді.Тепе теңдік күйіндегі таралу көлемі (Vd медианасы 3,0-ден 4,1 литрге дейін) инфликсимабтың тамыр арналарындағы көбірек таралуына сілтеме жасай отырып, енгізілген дозаға тәуелді болмады. Фармакокинетикаға уақытша тәуелділік байқалады. Инфликсимабтың ізін кесу мүмкін болмағандықтан (бұл IgG болғандықтан), дәрілік заттың шығарылу жолы белгісіз. Өзгермеген инфликсимаб несепте анықталмаған. Ревматоидты артриті бар емделушілерде жасына немесе салмағына байланысты клиренсінің немесе таралу көлемінің елеулі айырмашылықтары бақыланбаған. Инфликсимабты бауыр немесе бүйрек аурулары бар емделушілерді қатыстырумен зерттеулер жүргізілмегені сияқты егде емделушілерді қатыстырумен де фармакокинетикалық зерттеулер жүргізілмеген.

3, 5 немесе10 мг/кг бір реттік дозаларды енгізуде Cmax медианалық көрсеткіштері тиісінше 77, 118 және 277 мкг/мл құрады. Осы дозаларда жартылай ыдыраудың ақырғы кезеңінің медианасы 8-ден 9,5 күнге дейін ауытқиды. Крон ауруы бар емделушілер үшін ұсынылған 5 мг/кг бір реттік дозаны ең кемі 8 апта бойына және ревматоидты артриті бар емделушілер үшін әрбір 8 апта режимінде 3 мг/кг демеуші дозаны енгізуден кейін инфликсимаб көптеген емделушілерде қан сарысуында анықталды.

Инфликсимабты қайта қолдану (Крон ауруының фистула түзетін түрі бар емделушілермен 0, 2 және 6 апталарда 5 мг/кг дозада, ревматоидты артриті бар емделушілер үшін әрбір 4 немесе 8 аптада 3 немесе 10 мг/кг дозаларда) екінші дозадан кейін инфликсимабтың қан сарысуында елеусіз жинақталуымен қатарлас жүрді. Одан әрі қарай препараттың клиникалық елеулі жинақталуы бақыланбаған. Крон ауруының фистула түзетін түрі бар емделушілердің көбінде инфликсимаб ем басталғаннан кейін қан сарысуында 12 апта бойына (4-тен 28 аптаға дейінгі диапазонда) анықталған.

Балалар жасындағы емделушілер
Крон ауруының (n=112) спецификалық емес ойық жаралы колиті бар (n*=60), ювенильді ревматоидты артриті бар (n=117) және Кавасаки ауруы бар (n=16) 2 айлықтан 17 жасқа дейінгі жас диапазонындағы емделушілерден популяциялық фармакокинетикалық талдау деректері бойынша алынған нәтиже инфликсимабтың дене салмағына әсер ету деңгейінің дозаға байланыссыз тәуелділігін көрсетті. Ремикейдпрепаратын әрбір 8 аптада 5 мг/кг дозадағы сызба бойынша қолданудан кейін 6 жастан 17 жасқа дейінгі балалардағы инфликсимабтың болжамдық медиандық тепе теңдік әсер етуі (AUCss тепе теңдік күйіндегі «плазма –уақыт концентрациясы» қисығы астындағы ауданы) препараттың ересектердегі болжамдық медиандық тепе теңдік әсер етуіне қарағанда шамамен 20% төмен. Зерттелген емделушілер саны шектеулі болса да, 2 жас - < 6 жас аралығындағы балаларда AUCss болжамдық медиандық мәні ересектердегіге қарағанда шамамен 40% аз болды.

*n- зерттелген емделушілер саны

Фармакодинамика

Механизм действия

Инфликсимаб, активное вещество препарата Ремикейдâ – это химерное мышино-человеческое моноклональное антитело класса IgG1, получаемое из гибридомы мышей с помощью технологии рекомбинантных ДНК, которое с высокой степенью сродства связывается как с растворимыми, так и с трансмембранными формами фактора некроза опухоли-альфа (ФНО-α), но не с лимфотоксином α (ФНО-β).

Согласно многочисленным биопробам in vitro, инфликсимаб ингибирует функциональную активность ФНО-α. Инфликсимаб предотвращал развитие заболевания у трансгенных мышей, у которых в результате конститутивной экспрессии ФНО-α человека развивался полиартрит, а при введении препарата после начала заболевания, способствовал заживлению эрозированных поверхностей суставов. В условиях in vivo инфликсимаб быстро образует устойчивые комплексы с ФНО-α человека, что приводит к снижению биоактивности ФНО-α.

У пациентов с ревматоидным артритом выявлена повышенная концентрация ФНО-α в суставах, коррелирующая с повышением активности заболевания. Лечение пациентов с ревматоидным артритом препаратом Ремикейд® приводило к снижению инфильтрации воспалительными клетками очагов воспаления в суставах, а также к уменьшению экспрессии молекул, опосредующих клеточную адгезию, хемоаттракцию и повреждение тканей. После лечения препаратом Ремикейд® у пациентов определялось снижение уровня сывороточного интерлейкина 6 (ИЛ-6) и C-реактивного белка (СРБ), а также повышение уровня гемоглобина у пациентов с ревматоидным артритом и сниженным гемоглобином, в сравнении с исходным. Митогенная стимуляция in vitro не приводила к значимому снижению числа периферических лимфоцитов крови или соответствующих пролиферативных ответов, по сравнению с интактными клетками пациентов. Лечение препаратом Ремикейд® пациентов с псориазом приводило к снижению воспаления эпидермиса и нормализации дифференциации кератиноцитов в псориатических бляшках. Краткосрочное лечение препаратом Ремикейдâ пациентов с псориатическим артритом приводило к снижению числа Т-клеток и кровеносных сосудов в синовиальных оболочках и псориатически измененной коже.

У взрослых пациентов с ревматоидным артритом с активной фазой заболевания и неполным ответом на болезнь-модифицирующие антиревматические препараты (БМАРП), включая метотрексат , а также у взрослых пациентов с тяжелым прогрессирующим заболеванием в активной фазе, ранее не леченных метотрексатом или другими БМАРП было продемонстрировано снижение скорости прогрессирования поражения суставов на рентгенограммах.

Лечение препаратом Ремикейд приводит к улучшению функционального статуса у пациентов с псориатическим артритом, а также к снижению скорости прогрессирования поражения периферических суставов, выявляемому по рентгенограммам, у пациентов с симметричным полисуставным поражением.

При гистологической оценке биоптатов ободочной кишки, полученных до и через 4 недели после введения препарата Ремикейд®, было выявлено существенное снижение уровня ФНО-α. Лечение препаратом Ремикейд® пациентов с болезнью Крона также приводило к заметному снижению часто повышенного сывороточного маркера воспаления - СРБ. Общее число периферических лейкоцитов после лечения препаратом Ремикейд® изменялось лишь минимально, хотя изменения уровня лимфоцитов, моноцитов и нейтрофилов были в пределах нормальных значений. Мононуклеарные клетки периферической крови (МКПК) у получавших Ремикейд пациентов, свидетельствовали о неизмененной способности к пролиферативному ответу на раздражители, по сравнению с не получавшими лечение пациентами, и при последующем лечении препаратом Ремикейдсущественных изменений в продукции цитокинов стимулированными МКПК не наблюдалось.

При изучении мононуклеаров собственной пластинки, выделенных из биоптатов слизистой кишечника после лечения препаратом Ремикейд, было выявлено снижение числа клеток, сохраняющих способность к экспрессии ФНО-α и интерферона-γ. Как было показано в дополнительных гистологических исследованиях, лечение препаратом Ремикейдâ приводило к снижению инфильтрации воспалительными клетками пораженных зон кишечника и уменьшению маркеров воспаления в этих зонах. При эндоскопических исследованиях слизистой кишечника были получены доказательства заживления слизистой на фоне лечения препаратом Ремикейд.
Әсер ету механизмі

Ремикейд препаратының белсенді заты - инфликсимаб – бұл, альфа ісіктер некрозы факторының (ІНФ-α) тектестіктің жоғары дәрежесімен еритін, сондай-ақ трансмембрандық түрлерімен, бірақ α (ІНФ-β) лимфотоксиндерімен емес, байланысатын тышқан гибридомаларынан рекомбинантты ДНҚ технология көмегімен алынатын, химерлік адам-тышқан моноклональді IgG1 кластық антидене.

Көптеген in vitro биосынамалар бойынша инфликсимаб ІНФ-α функционалдық белсенділігін тежейді. Инфликсимаб адам ІНФ-α конститутивті экспрессиясы нәтижесінде полиартрит дамыған, ал ауру басталғаннан кейін препаратты енгізуде буындардың эрозияланған беткейінің жазылуына ықпал еткен трансгенді тышқандарда аурудың дамуын болдырмады. Инфликсимаб in vivo жағдайында адам ІНФ-α тұрақты кешенді жылдам түзеді, бұл ІНФ-α биобелсенділігінің төмендеуіне алып келеді.

Ревматоидты артриті бар емделушілерде ауру белсенділігі жоғарылауымен өзара байланысты ІНФ-α буындарда жоғары концентрациясы анықталған. Ревматоидты артриті бар емделушілерді Ремикейд® препаратымен емдеу буындарда қабыну ошақтарының қабынған жасушалармен инфильтрациясының төмендеуіне алып келді, сондай-ақ жасушалық адгезия, хемоаттракция және тіндер зақымдануы арқылы болатын молекулалар экспрессиясының азаюына алып келді. Ремикейд® препаратымен емнен кейін емделушілерде сарысулық интерлейкин 6 (ИЛ-6) және C-реактивті ақуыз (СРА) деңгейінің төмендеуі, сондай-ақ ревматоидты артриті бар және гемоглобин төмендеуі бар емделушілерде бастапқымен салыстырғанда гемоглобин деңгейінің жоғарылағаны анықталды. Митогендік стимуляция in vitro емделушілерде интактілі жасушалармен салыстырғанда қандағы шеткергі лимфоциттер санының елеулі төмендеуіне немесе тиісті пролиферативті жауаптың елеулі төмендеуіне алып келмеді. Ремикейд®препаратымен псориазы бар емделушілерді емдеу эпидермис қабынуының төмендеуіне және псориаздық түйіндақтарда кератиноциттер дифференциациясының қалыпқа келуіне алып келді. Псориаздық артриті бар емделушілердегі Ремикейд препаратымен қысқа мерзімдік ем Т-жасуша санының және синовиальді қабықтардағы қан тамырларының төмендеуіне және терінің псориаздық өзгерістеріне алып келді.

Аурудың белсенді фазасындағы ревматоидты артриті бар және ауруды модификациялайтын антиревматизмдік препараттарға (МААРП) жауабы толық емес ересек емделушілерде, метотрексатты қоса, сондай-ақ бұрын метотрексатпен немесе басқа МААРП емделмеген, белсенді фазадағы ауыр үдемелі ауруы бар ересек емделушілерде рентгенограммаларда буын зақымдануы үдеуінің жылдамдығы төмендеуі көрсетілген.

Ремикейд препаратымен емдеу псориаздық артриті бар емделушілерде функционалдық статустың жақсаруына алып келеді, сондай-ақ рентгенограмма бойынша анықталған симметриялы көп буындық зақымдануы бар емделушілерде шеткергі буындардың зақымдануы үдеуінің жылдамдығы төмендеуіне алып келеді.

Ремикейд® препаратын енгізгенге дейін және енгізгеннен кейін 4 аптадан соң алынған жиек ішек биоптаттарын гистологиялық бағалауда ІНФ-α деңгейінің елеулі төмендегені анықталды. Сондай-ақ Крон ауруы бар емделушілерді Ремикейд препаратымен емдеу жиі жоғарылайтын СРА - қабынудың сарысудағы белгісінің елеулі төмендеуіне алып келеді. Ремикейд препаратымен емдеуден кейін лимфоциттердің, моноциттердің және нейтрофилдердің деңгейінің өзгерістері қалыпты мән шегінде болса да, шеткергі лейкоциттердің жалпы саны өте аз өзгерді. Ремикейд қабылдаған емделушілерде ем қабылдамаған емделушілермен салыстырғанда шеткергі қанның мононуклеарлы жасушалары (ШҚМЖ) тітіркендіргішке пролиферативті жауапқа қабілеті өзгермегендігін көрсетті, Ремикейд препаратымен келесі емдеулерде ШҚМЖ стимулияцияланған цитокиндер өнімінде елеулі өзгерістер бақыланбаған.

Ремикейд препаратымен емдеуден кейін ішек шырышты қабығының биоптаттарынан бөлінген өзіндік пластинкаларының мононуклеарларын зерттеуде ІНФ-α және интерферон-γ экспрессиясына қабілетін сақтаған жасушалар санының төмендегені анықталды. Гистологиялық қосымша зерттеулерде көрсетілгендей, Ремикейд препаратымен емдеу ішектің зақымданған аумағының қабынған жасушалармен инфильтрациясының төмендеуіне және бұл аймақтарда қабыну белгілерінің азаюына алып келді. Ішектің шырышты қабығын эндоскопиялық зерттеулерде Ремикейд препаратымен емдеу аясында шырышты қабықтың жазылғандығын дәлелдейтін айғақтар болды.

Упаковка и форма выпуска

Препарат помещается в стеклянный флакон типа I, закрытый резиновой пробкой, обжатый алюминиевым колпачком и защищенный пластиковой крышкой. По 1 флакону с препаратом вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную пачку.
Препарат резеңке тығынмен жабылған, алюминий қалпақшамен қаусырылған және пластик қақпақпен қорғалған I типті шыны құтыға салынады. Препараты бар 1 құтыдан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынған.